سندرم دکرون (دِکُوئِروَن) و راه های درمان آن

سندرم دکرون

سندرم دکرون (دِکُوئِروَن) و راه های درمان آن

آنچه می خوانید...

سندرم دِکُوئِروَن (دکرون یا دکورون) که با نام التهاب تاندون مچ دست نیز شناخته می شود، یک بیماری دردناک و التهابی است که زندگی روزمره افراد را مختل می کند. درد ناشی از این عارضه معمولا با  گرفتن یا چرخاندن مچ دست افزایش می یابد. این سندرم اغلب در اثر وارد شدن ضربه، فعالیت های تکراری و بیماری های التهابی مانند آرتریت ایجاد می شود. این بیماری اغلب با استراحت درمان می شود و در موارد شدیدتر تزریق کورتون، کاردرمانی و فیزیوتراپی برای درمان توصیه می شود. جهت آشنایی بیشتر با علل، علائم و راه های درمان سندرم دکرون تا انتهای این مقاله همراه ما باشید.

سندرم دکرون چیست؟

سندرم تنوسینوویت دِکُوئِروَن یا دکرون (De Quervain’s tenosynovitis) به التهاب تاندون مچ دست همراه با تورم، حساسیت و درد در ریشه انگشت شست گفته می شود که می تواند زندگی افراد را مختل نماید. این بیماری در خانم ها شایعتر بوده و اغلب بعد از بارداری رخ می دهد.

به طور کلی تاندون، قسمتی از عضله است که آن را به استخوان متصل می کند. تاندون هایی که در مسیر خود از کنار یک استخوان عبور می کنند، ممکن است به دنبال انقباض عضله خود، بر روی این استخوان ساییده شوند.

این تاندون ها که معمولا دارای غلاف هستند، همانند خنجری که در غلاف خود قرار می گیرد، در غلافی از جنس سینوویال جای می گیرد که در حین انقباض عضله و حرکت رفت و برگشتی تاندون، موجب کاهش اصطکاک آن نسبت به استخوان مجاور خود می شود.

در این بیماری غلاف سینوویال دو تاندونی که به انگشت شست متصل می شوند، در اثر حرکات تکراری این انگشت دچار التهاب شده و با گذر زمان ضخیم می گردد. در نهایت حرکت تاندون، درون غلاف ملتهب با مشکل مواجه شده و حرکات شست دردناک می گردد. فعالیتهای روزمره، تفریحات و ورزش هایی نظیر تنیس، نواختن پیانو، تایپ کردن، نجاری، مراقبت از کودک و … اغلب به علت دردناک بودن حرکات شست مختل می شود.

بیشتر بخوانید: سندرم تونل مچی چیست؟

علائم سندرم دکرون

نشانه ها و علائم این بیماری اغلب به صورت تدریجی آغاز شده و سپس پیشرفت می کند. مهمترین علائم بیماریدکرون عبارتند از:

  • درد و تورم در ریشه انگشت شست
  • درد در هنگام مشت کردن انگشتان
  • درد و حساسیت در سمت خارج مچ
  • احساس کردن یا شنیدن صدای اصطکاک تاندون در درون غلاف
  • حس درد شدید در زمان انجام کارهایی از قبیل نوشتن
  • خشک و سفت شدن مچ دست
  • اختلال حسی در پشت انگشتان اشاره و شست

علت دکرون چیست و چه کسانی بیشتر در معرض خطر هستند؟

شایع ترین علت این بیماری فعالیت مکرر و استفاده بیش از حد از دست است که اغلب در افراد بین 30 تا 50 سال ظاهر می شود. گرفتن یا فشار دادن مکرر اشیا می تواند باعث التهاب تاندون ها و غلاف تاندون شود که حرکت دست را محدود می کند. سندرم دکرون اگرچه ممکن است در همه افراد به دلیل استفاده بیش از حد دست ها به وجود آید، اما افراد زیر بیشتر در معرض ابتلا به این بیماری هستند.

  • زنان باردار: به دلیل تغییرات هورمونی در دوران بارداری و همچنین بغل کردن مکرر نوزاد پس از تولد می تواند باعث  بروز دکرون مچ دست شود.
  • افراد میانسال: درصد ابتلا در افراد بالای 40 سال بیش از سایر گروه های سنی است.
  • جنسیت: درصد ابتلای زنان به سندرم دکرون بیشتر از مردان است.
  • بیماری ها: افراد مبتلا به انواع آرتریت بیشتر در معرض ابتلا به التهاب تاندون مچ دست هستند.
  • سبک زندگی و شغل: احتمال ابتلا به این بیماریدر افرادی که روزانه به دلیل شغل یا فعالیت تکراری(مانند بازی گلف، نواختن پیانو، نجاری، تایپ کردن، استفاده بیش از حد از موس و…) از مچ دست خود بیش از حد استفاده می کنند، بیشتر است.

چگونه سندرم دکرون را تشخیص دهیم؟

سندرم دکرون از نظر بالینی، بر اساس شرح حال و معاینه فیزیکی تشخیص داده می شود. تشخیص این عارضه به کمک یک تست فیزیکی به نام Finkelstein توسط متخصص انجام می گردد. در این تست بیمار شست خود را خم کرده و در کف دست خود قرار می دهد. در مرحله بعدی از بیمار خواسته می شود که دست خود را مشت کرده و شست را زیر چهار انگشت دست نگه دارد و در نهایت بیمار باید شست خود را به انگشت کوچک دست خود برساند. در صورت احساس درد در تمام مراحل ذکر شده امکان ابتلا به بیماری سندرم دکرون وجود دارد. پس از ارزیابی فیزیکی ممکن است تصویربرداری تشخیصی برای وجود شکستگی، آرتریت یا سایر علل احتمالی، بر اساس سابقه و تظاهرات فرد از سوی پزشک توصیه می شود.

راه های درمان سندرم دکرون

اگرچه اغلب علائم این بیماری با استراحت برطرف می شود، اما مراجعه به پزشک متخصص برای جلوگیری از پیشرفت روند بیماری ضروری است. توجه داشته باشید که عدم درمان این بیماری و افزایش التهاب تاندون های مچ دست می تواند حرکت انگشت شست را محدودتر کند، به طوری که زندگی روزمره فرد مختل شود. مهمترین درمان های بیماری سندرم دکرون عبارتند از:

  • استراحت کامل و عدم استفاده از دست آسیب دیده
  • بستن آتل یا اسپلینت شست
  • مصرف داروهای ضد التهابی
  • استفاده از کورتون تزریقی
  • کاردرمانی و فیزیوتراپی
  • جراحی دکرون

در مراحل ابتدایی بیماری می توان با تجویز اسپیلنت و استراحت نسبی، انجام یکسری تمرینات و مشاوره جهت تعدیل فعالیتهای روزمره، به تخفیف درد، افزایش قدرت انگشتان دست و کاهش التهاب غلاف تاندون کمک کرد. اما اگر بیماری در مراحل اولیه درمان نشده و وارد فاز مزمن خود شود، حتما باید از مشاوره پزشک متخصص،  تجویز داروهای ضد التهابی و در موارد نادر از جراحی بهره جست. سپس برای افزایش قدرت دست و از سرگیری فعالیت های روزمره زندگی و فعالیت های مربوط به شغل باید به کلینیک های کاردرمانی مراجعه کند.

کلام آخر

سندرم تنوسینوویت دِکُوئِروَن یک بیماری دردناک محسوب می شود که تاندون های ریشه شست را تحت تاثیر قرار می دهد. افرادی که به این بیماری مبتلا شده اند با درد شدید به هنگام چرخاندن، مشت کردن یا بلند کردن اجسام مواجه می شوند. اگرچه علت دقیق این عارضه مشخص نیست، اما هر فعالیتی که متکی بر حرکت مکرر دست یا مچ باشد می تواند احتمال ابتلا و شدت بیماری را شدیدتر کند. استراحت دادن به دست آسیب دیده و استفاده از داروهای ضد التهابی در اغلب موارد موثر است. با این حال در موارد شدیدتر تزریق کورتون و به ندرت جراحی توصیه می شود. همچنین، به منظور افزایش دامنه حرکتی دست برخی افراد درمان های تکمیلی دیگر مانند تمرینات کاردرمانی نیز انجام می شود.

مرکز کاردرمانی دکتر وحید بیاتی

کاردرمانگر - آناتومیست بالینی
کاردرمانی تخصصی کودکان عضو هیات علمی دانشگاه علوم پزشکی اهواز

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.