انواع رفتارهای تکراری (کلیشه) در اوتیسم

انواع رفتارهای تکراری در اوتیسم شامل صداهای تکراری، تکان خوردن‌های مکرر، تکان دادن دست و …است. برخی از رفتارها مانند ضربه به خود و کوبیدن سر برای کودکان زیان‌آور هستند، بنابراین طی جلسات درمانی تلاش می‌شود که از انجام چنین حرکاتی جلوگیری گردد. بر اساس مطالعات و تحقیقات انجام شده گاهی اوقات انجام انواع رفتارهای تکراری در اوتیسم موجب آرام شدن کودک شده و می‌تواند به بهبود او کمک کند، بنابراین در چنین  مواردی درمان‌های مهارکننده آسیب‌های بیشتری را در پی خواهند داشت. علت رفتارهای تکراری در کودکان اوتیسم تا به حال دلایل رفتارهای تکراری در کودکان مبتلا به اوتیسم کشف نشده، اما در این زمینه تئوری‌های گوناگونی مطرح شده است. کاردرمانگر با پیروی از هر یک از این تئوری‌ها می‌تواند درمان خاصی را برای بهبود این اختلالات انتخاب کند. محققان روی برخی از درمان‌ها بیشتر از سایر روش‌ها تحقیق کرده‌اند؛ اما مشاهده کردند تمامی آن‌ها در برخی از افراد موفقیت بیشتری داشته و در گروه دیگر از بیماران موفقیت کمتری داشته است. برخی از تئوری‌هایی که در این حوزه مطرح شده شامل موارد زیر می‌شود: ✳️ مشکل رفتاری: اگر بر این باور هستید که تکرار این رفتارها به دلیل مشکلات رفتاری است، می‌توانید از تکنیک‌های رفتاری استفاده نمایید. ✳️ تکنیک‌های آرام‌بخشی به خود: اگر علت انجام این رفتارهای تکراری را آرام‌بخش سازی خود می‌دانید، استفاده از تکنیک‌های کنترل احساس جهت بهبود این اختلال موثر خواهد بود. ✳️ بیان علایق واقعی: اگر درمانگر فکر کند که این رفتارها در فرد مبتلا به اوتیسم به علت بیان علایق واقعی است، از تکنیک‌های درمانی همچون فلورتایم و سان رایز برای درمان استفاده می‌کند. ✳️ اضطراب: اگر علت انجام این حرکات اضطراب باشد، دارودرمانی انتخابی موثر است. انواع رفتارهای تکراری رایج در کودکان اوتیسم انواع رفتارهای تکراری در اوتیسم شامل موارد زیر می‌شود: رفتارهای تکراری حرکتی رفتارهای تکراری حرکتی شامل استفاده غیرمعمول از اشیا یا تکان دادن دست‌ها می‌شود. این حرکات غیرقابل توضیح و انکار هستند. طبق تحقیقات انجام شده برای پیشگیری از رفتارهای تکراری حرکتی باید منبع اضطراب بیمار شناسایی شود و نسبت به درمان آن اقدامات لازم صورت بگیرد. رفتارهای تکراری کلامی یکی دیگر از انواع رفتارهای تکراری در کودکان مبتلا به اوتیسم، رفتارهای تکراری کلامی است. در این مورد بیمار یک واژه را به دفعات مکرر تکرار کند. در این نوع رفتار کودک گفتارهایی را که قبلاً شنیده است را پس از گذشت چند دقیقه، چند ساعت و یا حتی چند هفته مجدداً تکرار می‌کند. رفتارهای تکراری با اشیا رفتارهای تکراری با اشیا شامل تمرکز کردن روی یک قسمت خاص از یک شی همچون چرخاندن چرخ‌های ماشین اسباب بازی به صورت مداوم است. همچنین اگر کودک دائماً اشیا را در یک راستا قرار دهد یا آن‌ها روی زمین بغلتاند نیز می‌تواند نشانه‌ای از اوتیسم باشد. تاثیر استرس بر تشدید رفتارهای تکراری در افراد اوتیسم یکی از رایج‌ترین مشکلات افراد مبتلا به اوتیسم اضطراب است. استرس، مشکلات رفتاری افرادی که مبتلا به این اختلال هستند را افزایش می‌دهد. به طور کلی می‌توان گفت که اوتیسم و اضطراب با یکدیگر ارتباط تنگاتنگی دارند. علائم اضطراب در این افراد می‌تواند معمولی و یا غیرمعمولی باشد. علائم اضطراب در افراد مبتلا به اوتیسم شامل علائم فیزیکی همچون مشکلات گوارشی، تنش عضلانی، ضربان قلب، عرق کردن و رفتارهای تکراری غیرعملکردی می‌باشد. برخی از علائم اوتیسم موجب تشدید سطح استرس شده و در نهایت منجر به ایجاد اضطراب خواهند شد. از آنجایی که اوتیسم سبب ایجاد اختلال در اجتماعی شدن و برقراری ارتباط کودک با سایر افراد می‌شود، قطعاً خطر بروز اضطراب در فرد افزایش می‌یابد که در چنین شرایطی مدیریت اضطراب اهمیت زیادی دارد. بیشتر بخوانید: اوتیسم دیجیتالی یا digital autism روش‌های مدیریت رفتارهای تکراری در افراد اوتیسم برای مدیریت رفتارهای تکراری در افراد اوتیسم روش‌های گوناگونی وجود دارد که شامل موارد زیر می‌شود. اصلاح محیط تحمل بعضی از مکان‌ها برای افراد مبتلا به اوتیسم طاقت فرسا و سخت است. گاهی اوقات تغییر محیط سبب کاهش احساس ناراحتی و حالات غیرطبیعی در این افراد می‌شود. افزایش ساختار یک محیط کسالت‌آور می‌تواند دلیلی بر انجام حرکات و رفتارهای تکراری باشد که در این شرایط بهتر است محیطی ساختاریافته را فراهم نمایید. برای ایجاد یک محیط ساختاریافته تمامی عواملی که سبب ایجاد استرس و بی‌حوصلگی در افراد اوتیسم می‌شوند را حذف کنید. مدیریت اضطراب تهیه و تنظیم استراتژی‌هایی که سبب مدیریت اضطراب می‌شوند نیز به درمان و کنترل این اختلال کمک می‌کنند. تماس گرفتن با یک مشاور باتجربه و مجرب در این زمینه جهت مدیریت اضطراب تاثیر فوق‌العاده‌ای خواهد داشت. مداخله زودهنگام قطعاً به میزانی که حرکات تکراری در افراد اوتیسم طولانی‌تر شود، تغییر در آن‌ها نیز سخت‌تر خواهد شد. مداخله زودهنگام سبب می‌شود که در سنین پایین با این رفتارها مقابله کنید تا از بروز رفتارهای جدید در سن بزرگسالی جلوگیری نمایید. تعیین مرزها یکی دیگر از روش‌های مدیریت انواع رفتارهای تکراری در اوتیسم تعیین مرزها است. در واقع باید هدفی واقع‌بینانه را مشخص کرده و برای رسیدن به آن یک برنامه زمانی مشخص را در نظر بگیرید. شناسایی محرک‌ها معمولاً افرادی که به اختلال اوتیسم مبتلا هستند در برابر یک محرک خاص رفتارهای تکراری را انجام می‌دهند. والدین باید محرک‌ها را شناسایی کنند و در اسرع وقت اقدامات لازم جهت مقابله با آن‌ها را انجام دهند. برخی از این محرک‌ها شامل موارد زیر می‌شود. گفتاردرمانی و کاردرمانی گفتاردرمانگرها به افراد اوتیسمی کمک خواهند کرد تا نحوه استفاده از کلمات گوناگون را یاد بگیرند و دیگر رفتارهای تکراری را انجام ندهند. به عنوان مثال کودک در طی جلسات کاردرمانی و گفتاردرمانی به جای جیغ زدن و تکان دادن سر جمله “محیط پر سر و صدا است” را یاد می‌گیرد.‌ نقش خانواده با رفتارهای تکراری کودکان اوتیسم والدین برای این که بتوانند رفتارهای تکراری کودکان اوتیسم خود را کنترل کنند، باید با آنان ارتباطی درست را برقرار نمایند تا کودکان از لحاظ روحی در شرایطی کاملاً مناسب قرار گیرند. این اختلال معمولاً پیش از سه سالگی در کودکان ایجاد می‌شود و می‌تواند تاثیرات زیادی در سطح کیفیت زندگی اعضای خانواده داشته باشد. والدین با رعایت راهکارهای زیر می‌توانند نقش مهمی را در این راستا ایفا نمایند. سوالات متداول در نهایت… اوتیسم یک اختلال رفتاری است که علائم گوناگونی دارد. تا به امروز روش مشخصی برای درمان

آموزش ریاضی به کودکان اوتیسم

آموزش ریاضی به کودکان اوتیسم یکی از چالش‌های مهم در حوزه آموزش و پرورش است. کودکان اوتیسم معمولاً با مشکلاتی در تعامل اجتماعی و پردازش اطلاعات روبه‌رو هستند، که این موضوع بر یادگیری آنها تأثیر خواهد گذاشت. اما با استفاده از روش‌ها و استراتژی‌های مناسب، می‌توان به این کودکان کمک کرد تا مفاهیم ریاضی را بهتر درک کنند و توانایی‌های خود را در این زمینه تقویت نمایند. اهمیت تشخیص زودهنگام در پیشرفت ریاضی کودکان اوتیسم تشخیص زودهنگام اوتیسم به دلایل مختلفی مفید است و نقش مهمی در پیشرفت تحصیلی، به‌ویژه در درس‌هایی مانند ریاضی، ایفا می‌کند. این تشخیص به والدین و مربیان این امکان را می‌دهد تا مداخلات زودهنگام، مانند کاردرمانی، رفتاردرمانی، گفتاردرمانی اوتیسم را آغاز کنند. از همه مهم تر باعث شده تا مهارت‌های لازم برای حل مسائل ریاضی، مانند تمرکز، حافظه کاری و منطق را بتوانند توسعه دهند. علاوه بر این، تشخیص زودهنگام به کودکان اوتیسم اجازه می‌دهد تا از تسهیلات و حمایت های ویژه‌ای برای موفقیت در ریاضیات بهره‌مند شوند. به‌عنوان مثال، استفاده از فناوری‌های کمکی مانند نرم‌افزارهای آموزشی یا ارائه زمان اضافی در آزمون‌های ریاضی به آنها کمک می‌کند تا با سرعت خود پیشرفت کنند و چالش‌های یادگیری را کاهش دهند. کودکان مبتلا به اوتیسم با چالش‌های دیگری مانند پردازش حسی و مشکلات عاطفی و هیجانی نیز روبه‌رو هستند که به‌طور غیرمستقیم بر یادگیری ریاضیات تأثیر می‌گذارد ولی با مداخلات مناسب و زودهنگام می توانند موفقیت بیشتری در یادگیری مفاهیم ریاضی کسب کنند.  روش‌های تقویت مهارت‌های حل مسئله در کودکان اوتیسم آموزش ریاضی به کودکان مبتلا به اوتیسم نیازمند رویکردهایی است که به طور خاص با نیازهای یادگیری آن‌ها هماهنگ باشد. ایجاد محیطی ساختاریافته، استفاده از ابزارهای بصری و تقسیم مفاهیم پیچیده به مراحل کوچک‌تر به موفقیت این کودکان در یادگیری ریاضیات کمک خواهد کرد. در ادامه بیشتر در مورد هریک از این موارد صحبت خواهیم کرد: ✳️ ایجاد محیطی ساختاریافته و بصری برای کودکان مبتلا به اوتیسم، داشتن محیطی سازمان‌یافته و با ساختار مشخص اهمیت بالایی دارد. معلمان با تنظیم یک برنامه دقیق و روشن و استفاده از ابزارهای بصری مانند تصاویر و نمادها به کودکان در درک توالی فعالیت‌ها و مراحل یادگیری کمک می‌کنند. این برنامه‌های بصری باعث می‌شوند که کودکان اوتیسم بهتر بتوانند مفاهیم ریاضی را دنبال کنند و فرآیند یادگیری برایشان قابل پیش‌بینی‌تر شود. ✳️ استفاده از ابزارهای بصری و کمک‌آموزشی استفاده از وسایل کمک‌آموزشی و ابزارهای بصری نقش مهمی در درک مفاهیم انتزاعی ریاضی برای کودکان اوتیسم ایفا می‌کند. ابزارهایی مانند نمودارها، جداول و گراف‌ها به این کودکان کمک می‌کنند تا مفاهیم پیچیده ریاضی را به صورت بصری و ملموس مشاهده کنند. همچنین وسایلی مانند بلوک‌های عددی، اشکال هندسی و چرتکه می‌توانند تجربه‌های یادگیری عملی ایجاد کرده و به کودکان این امکان را بدهند که با مفاهیم ریاضی به صورت فیزیکی تعامل کنند. ✳️ تقسیم مفاهیم به مراحل کوچک‌تر برای کودکان مبتلا به اوتیسم، یادگیری مفاهیم پیچیده ریاضی دشوار است. به همین دلیل، تفکیک مفاهیم بزرگ به مراحل کوچک‌تر یادگیری را برای آن‌ها آسان‌تر و قابل مدیریت‌تر می‌کند. معلمان با تقسیم درس‌ها به بخش‌های کوچک و قابل فهم، فرصت بیشتری برای تمرین و تقویت مفاهیم در اختیار کودکان قرار می‌دهند و به آن‌ها اعتمادبه‌نفس لازم برای پیشرفت در ریاضی را می‌بخشند. ✳️ آموزش‌های فردی و متناسب با نیازهای کودکان اوتیسم در آموزش به کودکان مبتلا به اوتیسم، رویکردهای فردی‌سازی شده بسیار مؤثر هستند. برنامه‌های یادگیری شخصی‌سازی‌شده (ILP) به مربیان کمک می‌کنند تا اهداف و نیازهای خاص هر کودک را شناسایی کرده و آموزش‌ها را بر اساس آن تنظیم کنند. این برنامه‌ها با مشارکت والدین و معلمان طراحی می‌شوند تا پیشرفت کودک را پیگیری کرده و حمایت‌های لازم را ارائه دهند. ✳️ استفاده از روش‌های چندحسی درگیر کردن حواس مختلف در آموزش ریاضیات یادگیری را برای کودکان اوتیسم مؤثرتر خواهد کرد. استفاده از روش‌های چندحسی مانند لامسه، بینایی و حرکت در آموزش ریاضی، به کودکان کمک می‌کند تا بهتر مفاهیم را درک کنند. ابزارهایی مانند بلوک‌های عددی و محورها، که کودک می‌تواند آن‌ها را لمس کند، به او کمک می‌کنند که به صورت عملی و فیزیکی با ریاضیات تعامل داشته باشد. بیشتر بخوانید: مدرسه رفتن کودکان اوتیسم  چالش‌های یادگیری ریاضی برای کودکان مبتلا به اوتیسم کودکان مبتلا به اوتیسم در یادگیری ریاضی با چالش‌های خاصی مواجه هستند که بر پیشرفت آن‌ها تأثیر خواهد گذاشت. یکی از مشکلات اصلی، درک مفاهیم انتزاعی است که شامل نمادها و مسائل پیچیده کلامی می‌شود. همچنین، اختلال در مهارت‌های اجرایی، مانند برنامه‌ریزی و سازمان‌دهی، توانایی آن‌ها را در پیروی از مراحل حل مسائل کاهش می‌دهد. حساسیت‌های حسی، از جمله ناتوانی در تحمل صداهای بلند یا نورهای شدید، بر تمرکز آن‌ها در کلاس تأثیر می‌گذارد. علاوه بر این، تعاملات اجتماعی که در یادگیری ریاضی ضروری هستند، برای این کودکان دشوار بوده و مانع مشارکت فعال آن‌ها در گروه‌ها خواهد شد. از همین رو شناخت این چالش‌ها به معلمان و مربیان این امکان را می‌دهد که روش‌ها و مداخلات مؤثری را برای حمایت از این دانش‌آموزان طراحی کنند.  نقش ابزارهای آموزشی در فهم بهتر مفاهیم ریاضی برای کودکان اوتیسم برنامه‌های آموزشی ریاضی که شامل نمایش‌های بصری و بازی‌های تعاملی هستند، یادگیری را برای کودکان، به ویژه کودکان مبتلا به اوتیسم، لذت‌بخش‌تر و قابل‌دسترس‌تر می‌کنند. ابزارهای آموزشی دیجیتال، نظیر میله‌های کسر دیجیتال و بلوک‌های الگو، به این کودکان این فرصت را می‌دهند که مفاهیم ریاضی را در یک محیط مجازی و بدون فشار کشف کنند. افزون بر این، فناوری، بازخورد فوری و امکان رصد پیشرفت را فراهم می‌کند، به‌طوری‌که کودکان مبتلا به اوتیسم قادر به نظارت بر فرآیند یادگیری خود می شوند. این رویکردها به ایجاد تجربه‌ای مثبت و موثر در یادگیری ریاضی برای این گروه از کودکان کمک می‌کنند. سوالات متداول در نهایت… آموزش ریاضی به کودکان اوتیسم نیازمند رویکردی ویژه و فردی است. استفاده از روش‌های بصری و تعاملی، مانند بازی‌ها و فعالیت‌های عملی، به درک بهتر مفاهیم ریاضی کمک کند. ایجاد یک محیط یادگیری مثبت و امن، به این کودکان اعتماد به نفس بیشتری می‌دهد. همچنین، توجه به نقاط قوت و علایق هر کودک نقش مهمی در انگیزه و پیشرفت آن‌ها دارد. در نهایت صبر و استمرار والدین، کاردرمانگر و معلمان در این فرآیند حیاتی است.

اختلال یادگیری نامعین NOS

اختلال یادگیری نامعین در کودکان به چه معناست؟ کودکانی که دارای اختلال یادگیری نامعین هستند، چه علائمی دارند؟ اختلالات یادگیری در کودکان معمولا از سنین مدارس شناخته می شوند. از آنجا که زمان شروع درمان در این اختلالات بسیار مهم است، شناخت علائم برای تشخیص بیماری هم برای والدین از اهمیت بسیار بالایی برخوردار است. در این مقاله سعی می کنیم به علائم NOS بپردازیم و درباره هر آنچه والدین و مربیان آموزشی باید در این مورد بدانند هم صحبت خواهیم کرد. ابتدا اختلالات یادگیری معین را بشناسید! اختلالی است که بر توانایی درک یا استفاده از زبان گفتاری یا نوشتاری، انجام محاسبات ریاضی، هماهنگ کردن حرکات یا توجه مستقیم تأثیر می‌گذارند. توجه داشته باشید که ناتوانی در یادگیری در سنین پایین رخ می دهد و تا زمانی که کودک به سن مدرسه نرسد هم شناسایی نخواهد شد. در مورد اختلالات یادگیری نامعین هم همین مورد صدق می کند. به همین جهت ممکن است تا زمان مدرسه شناسایی نشود از همین رو وجود کودک در اجتماعات مختلف نظیر مهد کودک به شناسایی این نوع اختلالات کمک خواهد کرد. پس زمانی که مشکوک به وجود این اختلالات در کودک خود شدید هر چه سریع تر به بهترین مرکز کاردرمانی در اهواز مراجعه نمایید. منظوراز اختلالات یادگیری نامعین LD NOS در کودکان چیست؟ اختلالات یادگیری انواع مختلفی دارد. یکی از انواع این اختلالات LD NOS یا اختلالات یادگیری نامعین است. تصور کنید کودک نمی تواند مانند برخی از همکلاسی های خود مسائل را تجزیه و تحلیل کند. در واقع اختلالات یادگیری نامعین به مشکلاتی اشاره دارد که به طور صریح و واضح در یکی از زیرگروه های اختلالات یادگیری که مربوط به خواندن، نوشتن یا ریاضی است، قرار نمی‌گیرد. یعنی چه؟ قبلا هم اشاره کردیم اختلالات یادگیری انواع مختلفی دارد. به عنوان مثال اختلال یادگیری ریاضی یا دیسکلکولیا، اختلال یادگیری دیکته یا دیسگرافیا و … از انواع اختلالات یادگیری در کودکان هستند. اما زمانی که علائم کودک مطابق با هیچ کدام از انواع اختلالات یادگیری در کودکان نیست، حرف از اختلالات یادگیری نامعین به میان می آید. علائم اختلالات یادگیری نامعین در کودکان امروزه برای این اختلال انواع مختلفی شناسایی شده است که می توان از مهم ترین آن ها به موارد زیر اشاره کرد: بنابراین علائم هر کدام از این اختلالات متناسب با نوع آن متفاوت است از همین رو شناسایی دقیق LD NOS تنها توسط متخصص روانپزشکی کودکان امکان پذیر است. همانطور که نقش والدین در شکل گیری مهارت های ارتباطی کودک بسیار موثر است، در این مورد نیز نقش والدین در بهبود مهارت های ارتباطی بسیار مهم است. شاید بسیاری از والدین با مطالعه بتوانند ویژگی کودکان مبتلا به اختلالات یادگیری را شناسایی کنند اما این مورد دراین اختلال بسیار دشوارتر است. علت اختلالات یادگیری نامعین علت این اختلالات به دلیل وجود مشکل در سیستم عصبی است. با پیگیری درمان های به موقع به نظر می رسد این افراد می توانند ضعف در مهارت های اصلی خود را جبران کرده و در زندگی فردی و اجتماعی موفق ظاهر شوند. شایع ترین مهارت هایی که در کودکان ممکن است دچار مشکل شوند، شامل مهارت های زیر است: در صورت وجود هر کدام از اختلالات فوق، درمان باتوجه به مشکل انجام می شود. روش‌های درمان اختلال یادگیری نامعین درمان و مدیریت اختلال یادگیری نامعین (NOS) نیازمند رویکردی چندجانبه و منحصر بفرد است که به ویژگی‌ها و نیازهای فرد مبتلا بستگی دارد در ادامه به برخی از روش‌های مدیریت این اختلال اشاره خواهیم کرد که عبارتند از: آموزش‌های فردی و تطبیقی برای افراد مبتلا به اختلال یادگیری نامعین، برنامه‌های آموزشی ویژه‌ای طراحی می‌شود که بر اساس نیازهای خاص آنها تنظیم شده است. این برنامه‌ها شامل تطبیق محتوا و روش‌های تدریس برای تقویت مهارت‌های ضعیف مانند خواندن، نوشتن و ریاضیات می‌باشد. استفاده از فناوری‌های آموزشی فناوری‌های نوین مانند نرم‌افزارها و اپلیکیشن‌های آموزشی می‌توانند به عنوان ابزارهای کمک‌آموزشی مفید عمل کنند. این ابزارها به فرد کمک می‌کنند تا با روش‌های تعاملی و متناسب با سرعت خودشان یاد بگیرند. تکنیک‌های یادگیری چندحسی (Multisensory): در این روش، فرد با استفاده از چندین حس مختلف مانند شنیداری، دیداری و حرکتی به یادگیری می‌پردازد در واقع این تکنیک به بهبود تمرکز و تقویت حافظه کمک می‌کند و برای افراد مبتلا به این اختلال می تواند بسیار مفید باشد. حمایت عاطفی و روان‌شناختی از آنجا که افراد با این اختلال از نظر عاطفی و روانی تحت فشار هستند، حمایت روان‌شناختی از جمله مشاوره و درمان شناختی-رفتاری (CBT) می‌تواند به افزایش اعتماد به نفس و کاهش اضطراب تحصیلی آن ها بسایر کمک کند. آموزش والدین و معلمان آگاهی والدین و معلمان از اختلال یادگیری نامعین و یادگیری روش‌های مناسب برای حمایت از کودک، نقشی حیاتی در مدیریت این اختلال دارد. والدین و معلمان می‌توانند با همکاری هم برنامه‌های آموزشی و حمایتی مناسب را برای فرد فراهم کنند. استفاده از رویکردهای تقویتی و تشویقی تشویق فرد برای موفقیت‌های کوچک و پیشرفت‌های تدریجی، می‌تواند انگیزه و اعتماد به نفس را افزایش داده و از شکست‌های احتمالی جلوگیری کند. این روش‌ها به فرد کمک می‌کنند تا به مرور زمان مهارت‌های لازم را کسب کرده و بتواند به‌طور مستقل ‌تر در محیط‌های آموزشی و اجتماعی عمل کند. دقت داشته باشید که موفقیت در مدیریت این اختلال به تشخیص زودهنگام، اجرای برنامه‌های آموزشی مناسب و حمایت مداوم بستگی دارد. تشخیص و ارزیابی اختلال یادگیری  NOS تشخیص و ارزیابی اختلال یادگیری نامعین (NOS) یک فرایند پیچیده است که نیاز به بررسی دقیق از طریق ابزارها و آزمون‌های تخصصی دارد. این اختلال زمانی تشخیص داده می‌شود که فرد مشکلات یادگیری را تجربه می‌کند، اما این مشکلات با معیارهای خاص اختلالات یادگیری مشخص مانند دیسلکسیا، دیسگرافیا یا دیسکلکولیا هم‌خوانی ندارند. به‌طور کلی، مراحل تشخیص و ارزیابی به شرح زیر است: ارزیابی اولیه توسط معلم یا والدین اولین قدم معمولاً مشاهده مشکلات یادگیری در محیط‌های آموزشی یا خانه توسط معلمان و والدین است. یعنی کودک در مهارت‌های پایه مانند خواندن، نوشتن یا ریاضیات مشکلاتی دارد و نمی‌تواند با روش‌های معمول آموزشی بهبود یابد. آزمون‌های تخصصی پس از مشاهده مشکلات، ارزیابی تخصصی توسط کاردرمانگر یا روان‌شناس بالینی انجام می‌شود. این ارزیابی شامل آزمون‌های هوش، آزمون‌های عملکرد تحصیلی و آزمون‌های مرتبط با پردازش شناختی است. بررسی تفاوت‌های فردی در برخی

کاربرد نوروفیدبک در درمان اوتیسم

کاربرد نوروفیدبک در درمان اوتیسم به عنوان روشی نوین، ایمن و غیرتهاجمی است که نتایج مؤثری در بهبود عملکرد مغز به همراه دارد. این روش هم ارتباطات کلامی و گفتاری بیماران مبتلا به اتیسم را تقویت کرده و هم منجر به کاهش اضطراب، آرامش و کنترل بیشتری بر آن‌ها خواهد شد. در جلسات نوروفیدبک حسگر‌هایی به سر بیمار وصل می‌شود تا فعالیت مغز ثبت شود، سپس با توجه به بازخورد‌های دریافتی از تمرینات، فرد تلاش می‌کند تا الگو‌های مغزی‌اش را عوض کند. توجه داشته باشید که کاربرد نوروفیدبک در درمان اوتیسم عوارض خاصی ندارد. فواید نوروفیدبک در درمان اوتیسم نوروفیدبک (Neurofeedback) نوعی روش درمانی غیرتهاجمی است که به پایش و تنظیم فعالیت‌های مغز می‌پردازد. تحقیقات انجام شده حاکی از تاثیرات مثبت کاربرد نوروفیدبک در درمان اوتیسم (Autism) است.   این روش با تنظیم امواج مغزی، فواید زیادی برای بیمار به ارمغان می‌آورد که شامل موارد زیر می‌شوند: بیشتر بخوانید: اوتیسم دیجیتالی یا digital autism چیست؟ نوروفیدبک برای اوتیسم چگونه کار می‌کند؟ کاربرد نوروفیدبک در درمان اوتیسم یعنی آموزش دادن مغز از طریق خود مغز. در واقع این روش به مغز کمک می‌کند تا عملکرد بهتری داشته باشد. طی جلسات نوروفیدبک، درمانگر‌، حسگر‌هایی روی پوست سر بیمار می‌گذارند تا امواج مغزی را ضبط کنند. سپس داده‌هایی که این حسگر‌ها ارسال می‌کنند را با فعالیت‌های معمول در افراد همسن مقایسه می‌کنند تا نقاطی که عملکرد غیرعادی دارند شناسایی شوند. در مرحله بعد درمانگر یک برنامه درمانی مخصوص برای بیمار طراحی می‌کند. در طول جلسات، بیمار با کمک متخصص یاد می‌گیرد که امواج مغزی‌اش را به حالت نرمال برساند. هر بار که او واکنش درستی به فعالیت‌ها نشان می‌دهد، بازخورد‌های مثبتی هم دریافت می‌کند و کم کم یاد می‌گیرد که چطور رفتار‌هایش را کنترل کند. در واقع نوروفیدبک به مغز کمک می‌کند تا الگو‌های جدید را حفظ کند. از همه مهم تر در کاهش علائم اوتیسم نتایج مثبت و ماندگاری را به همراه دارد. مقایسه نوروفیدبک با روش‌های درمانی دیگر در مدیریت اوتیسم نوروفیدبک هم ایمن و هم غیرتهاجمی است در این روش خبری از مصرف دارو نیست. همین مسئله طیف وسیعی از مزایا مثل عدم وجود عوارض جانبی داروها را به همراه می‌آورد. علاوه بر این معمولاً مصرف دارو‌های اوتیسم اثر موقتی دارد؛ ولی درباره نوروفیدبک این طور نیست. نوروفیدبک مغز را آموزش می‌دهد تا عملکرد درستی داشته باشد و این یادگیری ماندگار است. سایر درمان ها برای درمان اوتیسم هم مشکلات خاص خودشان را دارند در واقع این روش‌ها هم زمان زیادی می‌طلبند و هم به تعامل طولانی مدت احتیاج دارند تا اثراتشان را نشان بدهند. در مقابل نوروفیدبک به صورت آنی به فرد بازخورد می‌دهد و او را به مسیر تغییر الگو‌های مغزی می‌کشاند. البته هر کدام از این روش‌ها مزایای خودشان را دارند و اگر با کاربرد نوروفیدبک در درمان اوتیسم ترکیب شوند نتایج موثری را هم به همراه خواهند داشت. تاثیر نوروفیدبک در درمان اوتیسم تحقیقاتی که درباره تاثیر نوروفیدبک روی درمان اوتیسم انجام شده نتایج جالبی را نشان می‌دهد. والدینی که کودک مبتلا به اوتیسم داشته‌اند اذعان می‌کنند که فرزندشان بعد از طی جلسات نوروفیدبک تغییرات مثبتی را تجربه کرده‌اند. یعنی رفتار آرام‌تر و کنترل شده‌تری را داشته اند. همچنین مهارت گفتاری، ارتباطی و اجتماعیشان هم بهتر شده است. نوروفیدبک باعث رشد و تغییر سلول‌های مغزی می‌شود. این تغییر فرد را به سمت عملکرد‌های ذهنی و رفتاری بهتر سوق می‌دهد. برای همین کسانی که تحت این درمان غیردارویی قرار می‌گیرند پس از چند جلسه با نشانه‌های واضح بهبود مواجه می‌شوند. نکته: حقیقات نشان می‌دهد نتایج نوروفیدبک در کاهش علائم اوتیسم طولانی مدت بوده و با گذشت زمان هم از بین نمی‌روند. خطرات نوروفیدبک در درمان اوتیسم مطمئناً وقتی اسم کاربرد نوروفیدبک در درمان اوتیسم وسط می‌آید، خطرات و عوارض جانبی این روش هم جزء مباحث مهم خواهد بود. در واقع نوروفیدبک هیچ گونه خطر و دردی ندارد. دقیقاً به خاطر همین بی خطر بودن نوروفیدبک است که از آن نه تنها در درمان اختلال اوتیسم، بلکه برای بهبود طیف وسیعی از مشکلات مثل افسردگی، اختلالات خواب، اختلال تمرکز و یا اختلالات یادگیری استفاده می کنند. اما به هر حال هر روش درمانی با یک سری عوارض هم همراه است که از مهم ترین آن ها عباتند از: این عوارض جدی نیستند و خیلی زود از بین ‌می‌روند. ولی اگر باعث نگرانی‌تان شدند، حتماً مسأله را با پزشک متخصص در میان بگذارید. سوالات متداول کاربرد نوروفیدبک در درمان اوتیسم در نهایت…. نوروفیدبک نوعی روش غیر دارویی و بی خطر برای کاهش علائم اوتیسم است. این روش در کنار سایر روش‌های درمان اوتیسم، تاثیر بسیار مثبتی در بهبود عملکرد‌های مغزی این افراد  خواهد داشت. عوارض کم و اثرات واضح نوروفیدبک باعث شده این روزها توجه بیشتری به آن شود. از آنجایی که هر روش درمانی به تخصص و تبحر ویژه‌ای نیاز دارد، برای کسب نتیجه مطلوب از نوروفیدبک حتماً باید به بهترین مرکز کاردرمانی در اهواز مراجعه کنید.

اوتیسم دیجیتالی یا digital autism چیست؟

اوتیسم دیجیتال به نوعی از اختلال اشاره دارد که در آن افراد در استفاده بیش از حد از فناوری‌های دیجیتال، به ویژه اینترنت و رسانه‌های اجتماعی، دچار مشکلاتی مشابه علائم اوتیسم می‌شوند. توجه داشته باشید که این افراد در برقراری ارتباط اجتماعی، تمرکز و حفظ تعاملات واقعی دچار چالش خواهند شد که این موضوع نشان‌دهنده‌ی تأثیر فناوری بر سلامت روان و ارتباطات انسانی است. آشنایی با اوتیسم دیجیتالی اوتیسم دیجیتالی یک پدیده نوظهور است که با گسترش تعداد تشخیص کودکان اتیسمی اهمیت بیشتری پیدا کرده است. با توجه به تأثیرات منفی این مشکل بر رشد و تکامل کودکان، لازم است والدین و مربیان با آگاهی و دقت بیشتری بر استفاده کودکان از فناوری های دیجیتالی نظارت کنند و محیطی متعادل و سالم برای رشد آن‌ ها فراهم آورند. اوتیسم دیجیتالی که معمولا در کودکان زیر سه سال به دلیل استفاده بی رویه از گوشی و رایانه  رخ می‌دهد، باعث بروز برخی رفتارهایی غیر طبیعی در روابط اجتماعی و برخورد با دیگران می‌شود. علت اوتیسم دیجیتالی علت اصلی اوتیسم دیجیتالی به استفاده بیش از حد و نادرست از فناوری ‌های دیجیتال به ‌ویژه در سنین کودکی و نوجوانی برمی‌گردد. این پدیده نتیجه تعاملات پیچیده‌ ای بین عوامل مختلف است که مهم ترین آن ها عبارتند از: علائم و نشانه های اوتیسم دیجیتالی اوتیسم دیجیتالی مجموعه‌ای از علائم و نشانه‌ها است که در نتیجه استفاده بیش از حد و نادرست از فناوری‌های دیجیتال در کودکان و نوجوانان ظاهر می‌شود. این علائم می‌تواند به جنبه‌های مختلفی از زندگی فرد تأثیر بگذارد که از مهم ترین آن ها عبارتند از: بیشتر بخوانید: مشکلات خواب در کودکان اوتیسم تشخیص اوتیسم دیجیتالی در کودکان پزشک ابتدا با والدین کودک در مورد تاریخچه بالینی، رفتاری و توسعه ‌ای کودک صحبت می‌کند و سوالاتی درباره زمان استفاده از دستگاه‌ های دیجیتال، رفتارهای کودک در هنگام استفاده از فناوری و هر گونه تغییرات رفتاری یا رشدی پرسیده می‌شود. در این مرحله از ابزارها و پرسشنامه‌ های استاندارد برای ارزیابی توسعه شناختی و اجتماعی کودک استفاده خواهد شد در واقع این ابزارها کمک می‌کنند تا میزان تأثیر استفاده از فناوری بر رشد کودک را مشخص و آن را با معیارهای معمول رشدی مقایسه خواهد کرد. یکی از جنبه‌ های مهم در تشخیص اوتیسم دیجیتالی، ارزیابی مهارت‌ های ارتباطی و اجتماعی کودک است یعنی پزشک به دقت بررسی می‌کند که آیا کودک قادر به برقراری ارتباط موثر با دیگران است یا نه. همچنین عوامل محیطی مانند زمان استفاده از دستگاه ‌های دیجیتال، نوع محتوای مصرفی و نظارت والدین را مورد بررسی قرار می دهد. تغییرات در این عوامل به بهبود رفتارهای کودک کمک می‌کند و مشخص خواهد شد که آیا مشکلات رفتاری ناشی از استفاده از فناوری است یا خیر. تشخیص اوتیسم دیجیتالی یک فرایند چندمرحله‌ ای و پیچیده است که نیاز به بررسی‌های دقیق در بهترین مرکز کاردرمانی اهواز را دارد.پس از تشخیص، برنامه ‌ای برای مدیریت و کاهش تاثیرات منفی فناوری‌ های دیجیتال بر کودک تدوین می‌شود تا کودک بتواند به رشد و توسعه بهینه خود ادامه دهد. آیا فناوری‌های دیجیتال عامل افزایش اوتیسم هستند؟ فناوری‌ های دیجیتال به تنهایی عامل افزایش نرخ اوتیسم نیستند، اما استفاده بی‌رویه و نادرست از این فناوری‌ها می‌تواند به مشکلاتی در توسعه اجتماعی و ارتباطی کودکان منجر شود که با علائم اوتیسم شباهت دارد.   از همین رو برای جلوگیری از این مشکلات، ضروری است که والدین و مربیان به مدیریت صحیح زمان استفاده از فناوری‌ های دیجیتال و تشویق کودکان به فعالیت ‌های اجتماعی و فیزیکی توجه ویژه ‌ای داشته باشند. راه های پیشگیری از اوتیسم دیجیتالی پیشگیری از digital autism مستلزم اقدامات پیشگیرانه و مدیریت صحیح استفاده از فناوری ‌های دیجیتال در زندگی کودکان است. در ادامه به برخی از راه ‌های مؤثر برای پیشگیری اشاره خواهیم کرد که عبارتند از: درمان اوتیسم دیجیتالی درمان اوتیسم دیجیتالی شامل مجموعه ‌ای از رویکردها و استراتژی ‌هاست که هدف آن کاهش اثرات منفی استفاده افراطی از فناوری ‌های دیجیتال و بهبود مهارت ‌های اجتماعی و ارتباطی کودک است. این درمان ‌ها به طور کلی شامل تغییرات در سبک زندگی، کاردرمانی و حمایت از مهارت ‌های اجتماعی هستند که از موثرترین آن ها می توان به موارد زیر اشاره کرد: مدیریت زمان استفاده از فناوری ایجاد و رعایت محدودیت‌ های زمانی برای استفاده از دستگاه‌های دیجیتال به کودکان کمک می‌کند تا وابستگی به فناوری را کاهش دهند. برای مثال، محدود کردن زمان استفاده به ۱-۲ ساعت در روز و تعیین زمان می تواند بسیار مفید ‌باشد. همچنین تشویق کودکان به شرکت در فعالیت ‌های فیزیکی و بازی ‌های خارج از خانه به بهبود مهارت ‌های حرکتی و اجتماعی آن ‌ها کمک می‌کند. آموزش مهارت‌های اجتماعی و ارتباطی کار با متخصصان در زمینه توسعه مهارت ‌های اجتماعی، مانند کاردرمانگران و گفتاردرمانگران، به بهبود مهارت‌ های ارتباطی و اجتماعی کودک کمک می‌کند. تمرین مهارت‌های ارتباطی فعالیت ‌هایی مانند بازی‌های گروهی و تعاملات خانوادگی به بهبود وضعیت اجتماعی کودک کمک می‌کند. مشاوره فردی مشاوره با روانشناس کودک به شناسایی و مدیریت مشکلات عاطفی و روانی مرتبط با استفاده بی ‌رویه از فناوری کمک می‌کند. این مشاوره  شامل تکنیک ‌های مدیریت استرس، افزایش خودآگاهی و بهبود مهارت ‌های اجتماعی است. مشاوره خانوادگی مشاوره خانوادگی  به والدین و اعضای خانواده کمک می‌کند تا استراتژی‌ های موثری برای مدیریت استفاده از فناوری در خانه تدوین کنند و تعاملات خانوادگی را تقویت کنند. نظارت و حمایت والدین والدین باید به طور فعال بر استفاده از فناوری‌ های دیجیتال نظارت و به کودکان کمک کنند تا از فناوری به صورت متعادل و مسئولانه استفاده نمایند. در نهایت… در نتیجه، اوتیسم دیجیتال پدیده‌ای نوظهور است که نشان‌دهنده تأثیرات منفی استفاده بی‌رویه از فناوری‌های دیجیتال بر توانایی‌های ارتباطی و اجتماعی کودکان است. اگرچه این نوع اوتیسم متفاوت است، اما شباهت‌هایی مانند مشکلات در تعاملات اجتماعی و کاهش تمرکز را به همراه دارد ولی آگاهی از این موضوع و مدیریت مناسب زمان استفاده از فناوری‌ها می‌تواند به بهبود کیفیت زندگی و جلوگیری از عوارض احتمالی کمک کند.

اوتیسم چیست

اختلال اوتیسم از علائم تا انواع

اوتیسم چیست و چه علائمی دارد؟ علائم اوتیسم در کودکان از چه سنی آغاز می شود؟ آیا اوتیسم درمان قطعی دارد؟ کاردرمانی بر اختلال اوتیسم چه تاثیری دارد؟ پیش از تعریف اوتیسم بهتر است بدانید که اتیسم یک بیماری نیست، بلکه بخشی از گروه اختلالات رشدی به نام اختلال طیف اوتیسم (ASD) است که شامل ۴ اختلال دیگر از جمله سندرم آسپرگر، اختلال رشد فراگیر، سندرم رت و اختلال فروپاشی دوران کودکی (CDD) می شود. تصور کنید در دنیایی زندگی می کنید که درک کاملی از محیط پیرامون خود نداشته و همیشه نمی توانید به آن پاسخ دهید. برای بسیاری از افراد مبتلا به اوتیسم، این شکاف بزرگ بین دنیای آنها و واقعیت بیرون از آنها وجود دارد. در ادامه این نوشتار بیشتر در مورد این موضوع صحبت خواهیم کرد. چه عواملی سبب بروز اوتیسم می شود؟ در سال‌های اخیر، تعداد ابتلای کودکان به اتیسم به نسبت بیشتر مشاهده شده است؛ اما اینکه چه عواملی باعث بروز آن می شود مشخص نیست. یکی از دلایل احتمالی این است که متخصصان و روانپزشکان به واسطه پیشرفت و توسعه علم پزشکی درک بهتری از این اختلال پیدا کرده و تشخیص اتیسم آسان تر از گذشته شده است. توجه داشته باشید که عوامل ژنتیکی نقش موثری در بروز این اختلال ایفا می کنند. کودکانی که برادر یا خواهر اوتیسم دارند، ۱۵ تا ۲۰ درصد بیشتر در خطر ابتلا هستند. اگر یکی از دوقلوهای همسان اتیسم باشد، به احتمال ۹۰ درصد دیگری نیز خواهد بود. بر طبق نظر محققان عامل اولیه این اختلال، مسئله ژنتیکی است اما چیزی فراتر از ژن نیز در این مورد دخالت دارد. یکی از شگفت انگیزترین تحقیقات این است که چگونه عوامل محیطی می توانند ژن های جنین را مورد حمله قرار داده و تاثیر آنها را بر رشد مغز دگرگون کرده و اصلاح کنند. اما ردیابی علت و معلول در چنین اختلال پیچیده ای دشوار است و نتایج تحقیقات با سرعت خیلی کم به دست می آیند. در این میان یکی از عواملی که بطور کامل نقض شده است، هرگونه رابطه بین اتیسم و واکسیناسیون است. مطالعات زیادی نشان داده اند که کودکانی که واکسن دریافت نکرده اند، نسبت به کودکانی که واکسن زده اند، خطر کمتری برای ابتلای به اتیسم ندارند. علاوه براین، در یک دهه گذشته تحقیقات علمی نشان می دهد که قرار گرفتن در معرض آلاینده ها و سموم در طول رشد جنین ممکن است کودک را در معرض خطر بیشتر ابتلا به اختلال طیف اوتیسم قرار دهد. همچنین، رویدادهای دیگری که قبل و در حین تولد رخ می دهند مانند وزن کم هنگام تولد، بیماری مادر، مشکلات زایمان و سن والدین در زمان لقاح، می توانند میزان ابتلا به این اختلال را افزایش دهند. علائم اوتیسم در کودکان علائم اوتیسم در برخی کودکان قبل از ۱۲ ماهگی پدیدار می شود. در برخی دیگر به نظر می رسد که رشد طبیعی دارند و به ناگاه در حدود ۱۸ تا ۲۴ ماهگی پسرفت می‌کنند. به دلایل کاملاً نامشخص نرخ ابتلای پسرها ۴ برابر دختران است. مهمترین علائم اوتیسم در کودکان به شرح زیر است: ناتوانی در تعامل اجتماعی بارزترین نشانه ابتلای کودک به اوتیسم، ناتوانی آنها در تعامل اجتماعی است. نوزادان و کودکان به لبخند، بازی های صوتی یا سایر محرک ها و فعالیت های اطراف خود پاسخ نمی دهند. کودکان مبتلا به اتیسم دیگر افراد را با چشم دنبال نمی کنند یا تماس چشمی برقرار نمی کنند. حالت چهره و زبان بدن توسط کودکان مبتلا به اوتیسم نه درک می شود و نه بیان می شود. همچنین ممکن است نتوانند روابط عاطفی و اجتماعی خود را توسعه دهند. مشکلات گفتاری (تکلم) بسیاری از کودکان مبتلا به اوتیسم به سختی می توانند مهارت های زبانی خود را توسعه دهند و بعید است که شروع به مکالمه کنند. با این حال، برای یک فرد مبتلا به اوتیسم غیرعادی نیست که عباراتی را که در مکالمه می شنود یا در گذشته شنیده است، تکرار کند. برای کسب اطلاعات بیشتر در مورد گفتار درمانی کودکان اوتیسم حتما این مقاله از سایت را مطالعه کنید. انجام رفتارها یا حرکات تکراری تمایل به تکرار در سایر رفتارهای مرتبط با اوتیسم آشکار است. برخی از حرکات مانند تکان دادن دست ها یا چرخاندن بدن، بارها و بارها تکرار خواهند شد. این کودکان در بازی های تخیلی شرکت نمی کنند، اما می توانند یاد بگیرند و اعمال را تقلید کنند. به عنوان مثال، کودکی که به نظر می رسد دارد تلفن بازی می کند – شماره گیری می کند، صحبت می کند، تلفن را قطع می کند- دقیقاً به همان شیوه که دیده است، عمل می کند. در حقیقت، این بازی ها نشان دهنده تخیل فعال نیست، بلکه نشان دهنده تکرار یک رفتار آموخته شده است. همچنین، یادگیری به شیوه ای نامنظم اتفاق می افتد، بدین معنا که آنچه به نظر می رسد کودک یک روز یاد گرفته باشد، ممکن است روز بعد فراموش کند. تمایل به نظم یا وسواس شدید کودکان مبتلا به اوتیسم غالباً ترجیح می دهند نظم سختی را در مورد خود رعایت کنند. افراد مبتلا به اختلال اوتیسم اغلب ترجیح می‌دهند که روال‌های معمول به‌شدت رعایت شود. برای مثال سرو کردن یک وعده غذایی با ۵ دقیقه تاخیر می‌تواند باعث عصبانیت آن ها شود. جسمی که از محل معمول خود برداشته می شود می تواند بسیار ناراحت کننده باشد و باعث واکنشی شود که تنها زمانی متوقف می گردد که جسم به مکان معمولی خود منتقل شود. انواع اوتیسم انواع اوتیسم معمولاً بر اساس شدت علائم و نوع مشکلات ارتباطی و رفتاری طبقه‌بندی می‌شوند که مهم ترین آن ها عبارتند از: ✳️ اوتیسم با عملکرد بالا (High-Functioning Autism) این نوع اوتیسم به افرادی اطلاق می‌شود که علائم اوتیسم دارند، اما توانایی‌های شناختی و زبانی آنها در سطح نسبتاً بالایی است. این افراد با مشکلاتی در تعاملات اجتماعی و ارتباطات غیرکلامی روبرو هستند، اما به طور کلی می‌توانند در زندگی روزمره و تحصیلی عملکرد خوبی داشته باشند. ✳️ سندرم آسپرگر (Asperger’s Syndrome) سندرم آسپرگر نوعی از اوتیسم است که افراد مبتلا به آن مهارت‌های زبانی و شناختی تقریباً عادی دارند، اما در تعاملات اجتماعی و درک نشانه‌های اجتماعی مشکل دارند. این افراد علایق محدود و رفتارهای تکراری دارند و

پیشگیری از اوتیسم در بارداری

پیشگیری از اوتیسم در بارداری امروزه یکی از پرتکرارترین مسائل است. توجه داشته باشید که اوتیسم یک اختلال عصبی-رشدی بوده که در سال‌های اولیه رشد کودک مشخص می‌شود. اوتیسم در واقع بر مهارت‌های ارتباطی و اجتماعی کودک اثر گذاشته و کودک رفتار‌های کلیشه‌ای و تکراری از خود نشان می‌دهد. از همین رو پیشگیری از آن یکی از مهم‌ترین دغدغه‌های خانم‌های باردار است. اولین کار برای پیشگیری از اوتیسم شناخت عواملی است که موجب این اختلال می‌شود که در ادامه به بررسی تاثیر عوامل و نقش تغذیه و… پیشگیری از این اختلال می‌پردازیم. اهمیت مراقبت‌های بارداری در کاهش ریسک ابتلا به اوتیسم طبق تجربه محققان، سلامت مادر در زمان بارداری بر سلامت جنین تاثیر زیادی دارد. از همین رو رعایت مراقبت‌‌ها در دوران بارداری اهمیت بالایی داشته و می توان گفت که تاثیر زیادی بر سلامت مادر و جنین دارد، از همه مهم تر ریسک بروز این اختلال را نیز کاهش می‌دهد. با توجه به اهمیت بالای مراقبت‌ها، بانوان در ایام بارداری باید تمامی مراقبت‌های لازم را انجام دهند. همچنین در خانم‌هایی که در دوران بارداری سیستم ایمنی ضعیفی دارند، احتمال ابتلای فرزند آنها به اوتیسم بیشتر است. نقش تغذیه و سبک زندگی در کاهش ریسک اوتیسم رژیم غذایی و عوامل ژنتیکی و محیطی جز یکی از عوامل تاثیرگذار بر احتمال ابتلای جنین به اوتیسم است. ولی مادرانی که رژیم غذایی صحیح دارند ۲۲ درصد احتمال ابتلای آن ها کمتر است. توجه داشته باشید که یک رژیم غذایی سالم برای کاهش ریسک اوتیسم شامل مصرف میوه‌ها، سبزیجات، آجیل، غلات کامل و ماهی است‌. همچنین مصرف برخی از مواد غذایی از جمله غذای پرچرب، گوشت فرآوری شده و نوشابه در این دوران ممنوع است. توجه داشته باشید که داشتن آرامش در دوران بارداری از اهمیت بالایی برخوردار است. برای اینکار مادر می‌تواند در طول دوران بارداری با انجام برخی تکنیک‌ها مثل مدیتیشن استرس خود را مدیریت کنند؛ از همه مهم تر تحت نظر پزشک بایستی فعالیت‌های بدنی خود را انجام دهند تا از این طریق بتوان به سلامت جسمی و روانی مادر هم کمک کرد. چگونه می‌توان خطرات اوتیسم در بارداری را کاهش داد؟ اولین کار برای پیشگیری از اوتیسم شناسایی علل بروز آن است. اختلال در رشد مغز جنین در رحم، کمبود آهن، چاقی و دیابت در مادر جز دلایل بروز اوتیسم است. پس با داشتن سبک زندگی و رژیم غذایی سالم می‌توان خطر ابتلا به اوتیسم در بارداری را کاهش داد که از مهم ترین آن ها می توان به موارد زیر اشاره کرد: ✳️ دور ماندن از آلاینده‌های هوا طبق پژوهش‌ها ثابت شده آلاینده‌های هوا در بروز اوتیسم اثر بالایی دارند؛ بنابراین توصیه می‌شود مادران در روزهای آلوده در خانه بمانند و از تردد در محیط شهری شلوغ بپرهیزند. ✳️ مصرف اسید فولیک یکی از بهترین راه‌های پیشگیری از اوتیسم مصرف اسید فولیک (ویتامین B) است. مصرف این قرص از جنین در برابر نقص‌هایی که از بدو تولد با کودک همراه است محافظت می‌کند. از جمله موادغذایی حاوی اسید فولیک می‌توان به لوبیا چیتی، تخمه آفتابگردان، نعنای خشک، موز و بادام زمینی اشاره کرد. ✳️ مصرف ویتامین D ویتامین D به جذب آهن از روده کمک می‌کند و مانع کم‌خونی می‌شود. مصرف ویتامین D از ابتلا به اوتیسم در بارداری جلوگیری خواهد کرد؛ از جمله مواد غذایی حاوی این ویتامین می توان به قارچ، جو دو سر، و تخم‌مرغ اشاره کرد.   ✳️ انتخاب زمان مناسب برای اقدام به بارداری احتمال ایجاد اختلال در کودکان در مادران با سن بالا وجود دارد. پس توصیه می‌شود تا قبل از ۳۵ سالگی برای بارداری اقدام کنید. ✳️ مصرف آهن یکی از دلایل کم‌خونی، کمبود آهن در بدن است که می تواند رسیدن اکسیژن را کندتر کند. از همین رو داشتن چنین مشکلی ریسک اختلال اوتیسم را هم بیشتر خواهد کرد. بنابراین برای رفع این مشکل، مصرف موادغذایی مثل جگر، گوشت قرمز، اسفناج، حبوبات، عدس، لوبیا، برگ زردآلو و تخم‌مرغ به شدت پیشنهاد می شود. ✳️ داشتن وزن مناسب در دوران بارداری و حین زایمان داشتن وزن بالا در دوران بارداری با ایجاد مشکلات و اختلالات رابطه مستقیم دارد. بنابراین قبل از اقدام به بارداری برای ایمنی بیشتر، در جهت رسیدن به وزن ایده‌آل تلاش کنید. ✳️ مصرف موادغذایی یددار عملکرد غده تیروئید وابسته به میزان ید است. از همین رو کمبود ید سبب کند شدن رشد جنین یا حتی در شرایطی منجر به معلویت هم خواهد شد. بیشتر بخوانید: مدرسه رفتن کودکان اوتیسم تاثیر عوامل محیطی و ژنتیکی بر اوتیسم همانطور که گفتیم اوتیسم از دو مولفه ژنتیک و عوامل محیطی تاثیر زیادی می‌پذیرد. منظور از عوامل محیطی در گذشته مواد شیمیایی و سموم بود اما امروزه مقصود از عوامل محیطی، هر عاملی است که بدون تاثیر در ژنتیک فرد احتمال داشتن اختلال اوتیسم را بالا ببرد. از جمله عوامل محیطی که در بروز اختلال زیر تاثیرگذار هستند می‌توان به موارد زیر اشاره کرد: همچنین برخی نکات حین زایمان مثل وزن پایین و زایمان زودتر از موعد، در بروز این اختلال می تواند بسیار موثر باشد. بنابراین انجام مراقبت‌های لازم برای پیشگیری از اوتیسم اهمیت بالایی دارد. پس خانواده‌هایی که سابقه فرزند دارای اوتیسم دارند، قبل از بارداری باید مشاوره و آزمایشات ژنتیکی لازم را انجام دهند. سئوالات متداول پیشگیری از اوتیسم در بارداری در نهایت…. اوتیسم یک اختلال عصبی-رشدی بوده که در دوران کودکی نمایان می‌شود. این اختلال باعث می‌شود که کودک رفتارهایی تکراری و کلیشه‌ای نشان دهد. امروز پیشگیری از ایجاد اوتیسم در بارداری یکی از مهم‌ترین دغدغه‌های افراد است. از همین رو شناخت علل بروز اوتیسم برای پیشگیری از آن، اهمیت بالایی دارد. توجه داشته باشید که دو عامل ژنتیک و محیطی جز مهمترین دلایل ایجاد این اختلال هستند؛ پس خانواده‌هایی که سابقه کودک دارای اوتیسم دارند، باید پیش از اقدام به بارداری مشاوره‌های ژنتیک لازم را انجام بدهند.

مشکلات خواب در کودکان اوتیسم

مشکلات خواب در کودکان اوتیسم جز چالش‌هایی است که خانواده‌های دارای فرزند اوتیسم با آن مواجه هستند. وقتی صحبت از مشکلات خواب می‌شود مقصود دشواری کودکان اوتیسم در به خواب رفتن است. تحقیقات نشان می‌دهد که ۸۰ درصد کودکان اوتیسم مشکل بدخوابی دارند. این مشکل با کیفیت زندگی و وضعیت آنها رابطه مستقیم دارد. از دیگر مشکلات بدخوابی، بیدار شدن مکرر از خواب و خواب ناکافی است. برای مطالعه بیشتر در ارتباط با بهبود کیفیت خواب کودکان اوتیسم و کمک به والدین تا انتهای مطلب همراه ما باشید. ارتباط میان اوتیسم و اختلالات خواب طبق تحقیقات انجام گرفته ثابت شده است که میان اختلال خواب و اوتیسم ارتباط مستقیم وجود دارد. به عبارتی می‌توان بیان کرد که اختلال خواب، علائم اوتیسم را افزایش می‌دهد و مشکلات ارتباطی و رفتارهای تکراری کودکان اوتیسم با مشکلات خواب آنها تشدید خواهد شد.   گاها در مواردی کودکان اوتیسم با مشکلاتی مثل بیش‌فعالی، نقص توجه و مشکلات گوارشی مواجه هستند که هریک از آن ها منجر به برهم خوردن نظم خواب خواهد شد؛ همچنین کودکان اوتیسم از حساسیت‌هایی مثل حساسیت های حسی به صدا و نور برخوردارهستند. این حساسیت نیز در کودکان اوتیسم می‌تواند منجر به وجود اختلالات خواب شود. تاثیر اختلالات خواب بر کیفیت زندگی کودکان اوتیسم اختلال خواب در کودکان اوتیسم بر کیفیت زندگی  آنها و خانواده‌هایشان تاثیر قابل توجهی دارد. بدخوابی در کودکان اوتیسم باعث به‌وجود آمدن مشکلاتی در جنبه‌های مختلف زندگی آنها می‌شود. از جمله این مشکلات عبارتند از: ✳️ تشدید رفتارهای چالش ‌برانگیز یکی‌ از تاثیرات بی‌خوابی در کودکان اوتیسم، رفتارهای پرخاشگرانه و ناپایدار آنها است. کمبود خواب در کودکان، تحریک پذیری آنها را افزایش می‌دهد. ✳️ مشکلات جسمی اختلالات خواب بر سلامت جسمی تاثیر زیادی دارد در واقع بدخوابی باعث به‌وجود آمدن مشکلات قلبی، چاقی و ریسک ابتلا به بیماری‌های مزمن می‌شود‌. ✳️ خستگی و کاهش عملکرد کم‌خوابی باعث ایجاد حس خستگی در کودک خواهد شد. در این صورت عملکرد روزانه کودک کاهش یافته و بر تمرکز و توانایی یادگیری کودک اثر منفی می‌گذارد. ✳️ اضطراب و افسردگی کیفیت زندگی کودکان اوتیسم با وجود اختلال خواب پایین می‌آید. همچنین اختلال خواب منجر به افسردگی و اضطراب در کودک می‌شود و این احساس تاثیر منفی در کیفیت زندگی او دارد. ✳️ آسیب به ارتباط اجتماعی اختلال خواب باعث افت کیفیت تعاملات اجتماعی کودک خواهد شد. بیشتر بخوانید: دارودرمانی کودکان مبتلا به اختلال اوتیسم نقش مشکلات خواب در رفتار و یادگیری کودکان اوتیسم همانطور که پیش‌تر بیان شد اختلال خواب باعث بروز برخی مشکلات در کودک اوتیسم می‌شود. یکی از مهم‌ترین مشکلات اختلال خواب، بر رفتار و یادگیری کودکان اوتیسم است. در واقع کاهش میزان یادگیری کودک به چند دلیل اتفاق می‌افتد. خواب ناکافی باعث می‌شود تا کودک تمرکز لازم را برای یادگیری مطالب نداشته باشد. همچنین بدخوابی بر حافظه کودک نیز تاثیر منفی دارد. کاهش حافظه باعث می شود تا کودک توانایی یادآوری مطالب جدید را نداشته باشد. از دیگر تاثیرات مهم، افزایش تحریک‌پذیری کودک است. این عامل باعث ناپایداری عاطفی کودک و انجام رفتارهای چالش برانگیز می‌شود. در نتیجه کودک دچار خستگی و اختلال در انجام تکالیف روزمره‌اش می‌شود. راه‌های بهبود خواب در کودکان اوتیسم طبق صحبت‌های پیشین به این نتیجه رسیدیم که اختلال در خواب می‌تواند بر کیفیت زندگی کودکان اوتیسم تاثیر منفی داشته باشد؛ در نتیجه لازم است درصدد یافتن راه‌های بهبود خواب در کودکان اوتیسم باشیم. بهبود کیفیت خواب باعث افزایش یادگیری و تاثیر مثبت بر رفتار و کیفیت زندگی کودکان اوتیسم می‌شود.  در ادامه  به بررسی مواردی می پردازیم که می‌تواند کیفیت خواب کودک را افزایش دهد: نقش والدین در بهبود خواب کودکان اوتیسم خانواده نقش مهمی در بهبود کیفیت خواب کودک دارد. طبق مطالب پیشین، والدین با تامین یک محیط خواب مناسب می‌توانند به فرزند اوتیسم خود کمک کنند. از دیگر نکات، توجه به رژیم غذایی کودک است. والدین باید کودک خود را از مصرف کافئین در ساعات پایانی روز منع کنند. یکی از مهم‌ترین نقش‌های والدین در کمک به فرزند اوتیسم، حمایت عاطفی از آنهاست. حمایت عاطفی والدین باعث ایجاد حس امنیت و آرامش در کودک می‌شود. همچنین والدین می‌توانند برای کاهش استرس و اضطراب کودک با کاردرمانگر خود مشورت کنند. در حالت کلی می‌توان بیان کرد که کودکان اوتیسم برای داشتن زندگی بهتر نیازهای خاصی دارند. از همین رو والدین با شناسایی و تامین این نیازها می‌توانند کودک اوتیسم خود را یاری کنند. سوالات متداول مشکلات خواب در کودکان اوتیسم نتیجه گیری امروزه حل مشکلات خواب در کودکان اوتیسم جز یکی ‌از چالش‌هایی است که والدین آنها دارند. بدخوابی کودکان اوتیسم باعث تشدید مشکلاتی مثل نقص‌توجه، رفتارهای چالش‌برانگیز و اضطراب و افسردگی آنها می‌شود؛ همچنین یکی از مهم‌ترین تاثیرات بدخوابی در کودکان اوتیسم، کاهش عملکرد یادگیری است. والدین این کودکان می‌توانند کمک بزرگی برای بهبود کیفیت خواب کودک داشته باشند. اولین اقدام داشتن اتاق خواب مناسب به دور از محرک‌های بیرونی است. همچنین خانواده با کمک برخی روش‌ها می‌تواند اضطراب کودک را کاهش دهند.

کودکان مبتلا به اوتیسم چه احساسی دارند

مشکلات حسی کودکان مبتلا به اوتیسم

آیا با مشکلات حسی کودکان مبتلا به اوتیسم آشنا هستید؟ مسائل حسی در افراد مبتلا به اوتیسم یک مشکل رایج است و حتی در معیارهای تشخیصی اختلال طیف اوتیسم نیز گنجانده شده است. البته این موضوع برای هر کودک مبتلا به اوتیسم منحصر به فرد است و شامل حساسیت های حسی شخصی آنها می شود. در ادامه این مقاله قصد داریم در ارتباط با مشکلات حسی کودکان مبتلا به اوتیسم سخن بگوییم و همچنین راهکارهای کنترلی درمانی لازم را پیشنهاد دهیم. بنابراین تا انتهای مقاله با ما همراه باشید. حساسیت افراد مبتلا به اوتیسم در چه موضوعی است؟ افراد مبتلا به اوتیسم ممکن است به موارد زیر حساسیت داشته باشند و یا در درک مواردی دچار مشکل باشند که در زیر به آن اشاره کردیم: احساسات افراط و تفریطی کودکان مبتلا به اوتیسم افراد اوتیستیک می توانند هم حساسیت مفرط (عکس العمل بیش از حد نسبت به وقایع) و یا بالعکس، عکس العمل و واکنش کم را نسبت به طیف وسیعی از محرک ها تجربه کنند که اکثر افراد مبتلا به این اختلال هر دو آن را تجربه می کنند. بسیاری از افراد مبتلا به اختلال اوتیسم نسبت به نورهای روشن یا طول موج های نور خاص (مانند چراغ های LED یا فلورسنت) حساسیت مفرط را تجربه می کنند. برخی تجربه های احساسی دیگر نظیر صداها، بوها، بافت ها و مزه ها نیز می توانند برای اینگونه افراد طاقت فرسا باشند چرا که می‌تواند منجر به اجتناب حسی  آن ها و احساس فرار از شرایط شود. مشکلات حسی برای افراد مبتلا به اوتیسم چگونه است؟ مشکلات حسی کودکان مبتلا به اوتیسم متنوع است. داشتن حساسیت های منحصر به فرد نسبت به انواع خاصی از ورودی های حسی می تواند چالش هایی را در موقعیت های روزمره مانند مدرسه، محل کار یا محیط های اجتماعی برای کودک ایجاد کند. برای افرادی که بیش از حد حساس هستند، گذراندن تمام روز در زیر نورهای LED یا فلورسنت، یا بودن در فضای شلوغ یا گوش دادن به صدا در فضاهایی که سر و صدای پس‌زمینه دارند، می‌تواند بسیار سخت باشد. همچنین از نظر فیزیکی و عاطفی ممکن است برای این افراد خسته کننده باشد و باعث شود فرد برای انجام کارهای مهم دیگر احساس خستگی بیش از حد کند. اختلالات حسی کودکان مبتلا به اوتیسم چگونه مهار می شود؟ بسیاری از افراد اوتیستیک از مواردی که ما به عنوان محرک ها از آن یاد می کنیم، برای حفظ تعادل سیستم حسی خود استفاده می کنند. حرکات تکراری، صداها یا بی قراری می تواند به افراد مبتلا به اوتیسم کمک کند آرام بمانند، استرس را از بین ببرند یا جلوی ورودی های حسی ناراحت کننده را بگیرند. با این حال، گاهی اوقات حرکت مداوم و یا سایر این محرک ها در برخی از شرایط می تواند نامناسب باشد و نتیجه آن عکس شود. بنابراین افراد اوتیستیک اغلب احساس می کنند که باید با کمک محرک های محیطی احساس خود را سرکوب کنند. با وقوع این اتفاق، مدیریت شخصی سخت‌تر شده و علاوه بر اضافه بار حسی، خستگی یا احساس فرسودگی را هم به همراه دارد. این مورد زمانی اتفاق می افتد که یک محرک حسی شدید بر توانایی کودک مبتلا به اوتیسم غلبه کند بروز این مشکل یک رویداد فردی، مانند یک صدای بلند غیرمنتظره باشد حتی می می تواند در طول زمان به دلیل تلاشی که برای مقابله با حساسیت ها در زندگی روزمره به وجود می آید هم ایجاد شود. دقت داشته باشید که اضافه بار حسی می تواند مانند اضطراب شدید، نیاز به فرار از موقعیت یا مشکل در برقراری ارتباط بروز پیدا کند و وقتی مغز مجبور است تمام منابع خود را در پردازش حسی بگذارد، می‌تواند عملکردهای دیگری مانند گفتار، تصمیم‌گیری و پردازش اطلاعات را متوقف کند. مسائل حسی برای افراد مبتلا به اختلالات اوتیسم چگونه به نظر می رسند؟ مشکلات حسی کودکان مبتلا به اوتیسم برای کودکان کمی سخت تر است. بسیاری از افراد مبتلا به اوتیسم هنگامی که یک مشکل حسی را تجربه می کنند، رفتارهای خاصی از خود نشان می دهند: ثبات احساسی در کودکان مبتلا به اوتیسم چگونه ایجاد می شود؟ درک مسائل حسی و یک رنگ شدن کودک با محیط می تواند ناراحتی های  احساسی را کاهش دهد و فرصت های یادگیری، اجتماعی شدن، برقراری ارتباط و مشارکت در جامعه را نیز علی الخصوص برای کودکان افزایش دهد. برای اطمینان خاطر این کودکان و قرار گرفتن آن ها در یک شرایط ثابت در اصلاح محیط، استفاده از ابزارها و استراتژی ها، یا ایجاد عادات یا روال های جدید بسیا موثر است پس از آنجایی که نیازهای حسی به محیط بستگی دارد، گاهی نیاز است که برای هر محیطی تطبیق داده شود. ثبات احساسی کودکان دارای حساسیت بیش از حد اگر کودک شما به محرک های محیطی بیش از حد واکنش نشان می دهد، لازم است این موارد را رعایت کنید: ثبات احساسی کودکان دارای حساسیت کمتر از حد معمول در مقابل آن افرادی که کم حساسیت هستند، مشکلات حسی کودکان مبتلا به اوتیسم بیشتر نمایان می شود و ممکن است در جستجوی حسی برای دریافت ورودی حسی بیشتر از محیط باشند. به عنوان مثال، افراد مبتلا به اوتیسم ممکن است حواس خود را با ایجاد صداهای بلند، لمس افراد یا اشیا، یا تکان دادن به جلو و عقب تحریک کنند. آن دسته از کودکان مبتلا به اوتیسم که نسبت به محیط حساسیت های کم تری نشان می دهند، بهتر است موارد زیر برای آن ها در نظر گرفته شود. پس لازم است آموزش افراد مبتلا به اوتیسم، منحصر به فرد باشد. نقش والدین در تأثیر اختلالات حسی کودکان مبتلا به اوتیسم نقش والدین در مدیریت اختلالات حسی کودکان مبتلا به اوتیسم بسیار حیاتی است چرا که والدین با شناخت بهتر نیازها و واکنش‌های حسی کودک خود می‌توانند محیطی امن و حمایتی فراهم کنند از مهم ترین تاثیرات آن ها عبارتند از: والدین با ایفای این نقش‌ها می‌توانند تأثیر مثبتی بر زندگی روزمره کودکان اوتیستیک بگذارند و به آن‌ها کمک کنند تا با چالش‌های حسی بهتر کنار بیایند. چه چیزی در درمان مشکلات حسی کودک مبتلا به اوتیسم کمک کننده است؟ کاردرمانی کودکان اوتیسم می تواند به آن ها کمک کند تا یاد بگیرند

دستشویی رفتن در کودکان مبتلا به اوتیسم

یادگیری نحوه استفاده از توالت به صورتی که بقیه‌ی افراد نیز آن را مناسب بدانند، برای تعدادی از کودکان ‏مبتلا به اوتیسم می‌تواند بسیار چالش برانگیز باشد. علل مرتبط با این موضوع، ممکن است به ‏علت خود بیماری اوتیسم، متفاوت بودن ساختار عصبی، برخی از مشکلات خاص سلامتی و یا تفاوت‌های ‏جسمی باشد. در برخی موارد، ترکیبی از تمام علل ذکر شده می‌تواند منجر به این موضوع شود.‏ دلایل استفاده نادرست از دستشویی در کودکان مبتلا به اوتیسم برخی از دلایل شایع عدم استفاده درست از دستشویی در کودکان مبتلا به اوتیسم عبارتند از: بحث کردن در مورد این موضوع هنوز برای بسیاری از مردم مشکل است. ممکن است والدین فشارهای ‏غیرقابل باوری در مورد دستشویی رفتن کودک خود از جانب خانواده، دوستان و سایر افراد متخصص حس ‏کرده باشند، و نتیجه‌ی برخی از توصیه‌هایی که به آنها شده است، ممکن است برای آنها غیرمفید و یا حتی ‏در بعضی موارد گمراه کننده باشد. ‏ دلایل سختی‌ هنگام بررسی مشکلات دستشویی رفتن کودکان مبتلا به اتیسم باید به چندین نکته توجه کرد چرا که در وهله اول، برخی از روش‌های ارتباطی و صحبت کردن‌ها در مورد دستشویی رفتن، می‌تواند گیج کننده باشد. ‏ ممکن است تعدادی از کودکان نتوانند انگیزه‌های اجتماعی پوشیدن شلوارهای دخترانه/ پسرانه را درک کنند ‏و یا اینکه بخواهند با ادرار کردن در محل مناسب شما را خوشحال کنند. ممکن است درک این موضوع که ‏مدفوع کردن در مکان‌های اشتباه می‌تواند روی دیگران تاثیرگذار باشد، برای آنها دشوار باشد. همچنین ‏احتمال اینکه مهارت‌های جدید را با تقلید از کودکان دیگر بیاموزند بسیار اندک است. ‏ برخی از کودکان مهارت‌هایی را در کاردرمانی می‌آموزند اما برای استفاده کردن از این اطلاعات در توالت‌ با مشکل ‏روبرو می‌شوند. در واقع تعدادی از آنها هنگام استفاده از توالت با اضطراب مواجه می‌شوند. تعداد زیادی از این کودکان دارای اختلالات حسی هستند. برای تعدادی از آنها این اختلالات بدین صورت است که ‏متوجه نمی‌شوند که روده و یا مثانه‌ی آنها پر است و احساس نمی‌کنند که نیاز به دستشویی رفتن دارند. ‏ممکن است تعدادی از آنها از ادرار و مدفوع در پوشک خود آگاه نباشند، در حالی که تعدادی دیگر ممکن ‏است از این حس، لذت ببرند. احتمال دارد تعدادی از این کودکان به دلیل صداها و بوهایی که در دستشویی ‏وجود دارد، ماندن در این محیط برایشان سخت باشد.‏ همچنین بررسی این موضوع که آیا مشکلات سلامتی دیگری وجود دارد که با مشکل دستشویی رفتن آنها ‏تداخل داشته باشد، ضروری است. ممکن است علت همه چیز به بیماری اوتیسم ربط داده شود، در صورتی ‏که شاید مشکلاتی در توانایی نگه داشتن مدفوع و ادرار وجود داشته باشد که نیاز به بررسی بیشتر و درمان دارد. حمایت از کودکان مبتلا به اوتیسم توجه به این موضوع بسیار اهمیت دارد که هنگام ارزیابی این کودکان هم اختلال اوتیسم و هم سایر مشکلات ‏جسمی آنها را مورد بررسی قرار دهید. برای مثال، ممکن است کودک درد داشته باشد (از لحاظ پزشکی)، اما نسبت به آن آگاهی نداشته باشد و یا اینکه نتواند در مورد آن صحبت کند (از منظر اختلال ‏اوتیسم).‏ ممکن است این برداشت ایجاد شود که آموزش دستشویی رفتن کودکان مبتلا به اوتیسم را به تعویق ‏بیندازید و قبل از دو سالگی به سراغ آن نروید. با این وجود تجربیات بالینی و تحقیقات انجام شده نشان می دهد که شروع سریعتر، بهتر است. البته باید به این موضوع توجه داشت که آموزش دستشویی رفتن به این کودکان در هر سنی باید تحت نظر کاردرمانگر به انجام برسد. اگر کودک شما زمان مدفوع و ‏ادرار کردن را متوجه می‌شود، نشانه ای است که او شروع به یادگیری سیگنال هایی می کند که از مغز به روده و مثانه او ارسال می شود. پس اگر کودک به سن چهار سالگی برسد، مهم است که برنامه‌ی آموزش دستشویی رفتن او را ‏شروع کنید. بیشتر بخوانید: مدرسه رفتن کودکان اوتیسم آماده سازی آمادگی بیشتر، می‌تواند کلید استفاده موفقیت‌آمیز از توالت و غلبه بر سایر مشکلات مربوط به نگه داشتن دستشویی باشد. آماده سازی می‌تواند مراحل زیر را شامل شود:‏ اگر لازم است دستشویی را با تجهیزات ایمن و راحت مانند صندلی توالت، چهارپایه پا و دستگیره مجهز کنید. همچنین ‏به تفاوت‌های حسی و محیطی توالت رسیدگی نمائید، مثل: آماده سازی باید شامل همه کسانی باشد که در مراقبت از کودک نقش دارند. تلاش برای آموزش روتین‌های ‏جدید نیازمند این است که تمام افرادی که در این موضوع درگیر هستند به صورت شفاف به توافق برسند. همچنین باید به این موضوع توجه کنیم در حال حاضر چه چیزهایی برای کودک ‏رخ می‌دهد مانند توانایی کنار آمدن با تغییراتی که در عادات او ایجاد شده است و سطح کلی اضطراب آنها.‏ راهکارها نکات شروع می‌تواند شامل این موارد باشد:‏ به لباس پوشیدن و راحتی آن در هنگام درآوردن توجه نمائید. جایگزین‌هایی را برای شکل‌های مختلف از ‏ورودی‌های حسی مرتبط با آن در نظر داشته باشید:‏ تمرین برای نشستن روی صندلی توالت (بدون اینکه مدفوع و یا ادرار کنند) را به عنوان بخشی از روتین ‏روزانه تمرین کنید. البته به این موضوع توجه نمائید راهکار‌هایی مانند نشستن کودک روی صندلی توالت ‏در فواصل زمانی هر سی دقیقه مفید نخواهد بود زیرا به کودک یاد می‌دهد که دستشویی رفتن خسته کننده ‏است و یا اینکه هر سی دقیقه باید مثانه‌ی خود را خالی کند. تشویق می‌تواند به کودک انگیزه بدهد، اما ممکن است به سرعت از کار بیفتد. در واقع تشویق کردن کمک می کند تا انگیزه کودک باقی بماند، و در هنگام وقوع حوادث آرامش داشته ‏باشد، همچنین به آنها این فرصت را می‌دهد تا جایی که می‌شود کارها را خودشان انجام دهند. بعضی از کودکان ممکن است از توالت فقط برای ادرار کردن و برای مدفوع کردن از ‏پوشک یا شورت استفاده کنند. اولین قدم این است که آنها را مجبور کنید برای مدفوع کردن به دستشویی بروند و به تدریج آنها را به سمت راه‌های جدید برای انجام ‏این کار هدایت کنید. قدم بعدی ممکن است شامل ایستادن کنار صندلی توالت باشد، سپس نشستن روی ‏صندلی توالت (همچنان پوشک دارند)، سپس مرحله به مرحله پوشک یا شورت آنها را خارج کنید.‏ وقتی با مشکلات خاصی مانند شب ادراری و یا یبوست مواجه می‌شوید، دستورالعمل‌های ویژه

رفتار با کودکان فلج مغزی در مدرسه

ما در این نوشتار قصد داریم تا در مورد رفتار با کودکان فلج مغزی در مدرسه صحبت کنیم. توجه داشته باشید که کودکان فلج مغزی به دلیل مشکلات حرکتی و عصبی که دارند، نیاز به محیط آموزشی خاصی دارند. در واقع مدرسه برای آن‌ها باید بهینه شده باشد تا بتوانند با استفاده از فنون آموزشی ویژه، مهارت‌های زندگی و تحصیلی را یاد بگیرند. این مدارس باید از تجهیزات کمکی مانند صندلی‌های ویژه، تجهیزات توانبخشی و کادر متخصص پشتیبانی کنند تا کودکان بتوانند با خودکفایی بیشتری به تحصیل و فعالیت‌های روزمره بپردازند. همچنین ایجاد فضای حمایتی و دوستانه با ‌دانش‌آموزان دیگر نقش مهمی در رشد اجتماعی و روانی آن‌ها دارد. مواردی که معلم‌ها باید بدانند فلج مغزی که به اختصار CP نامیده می‌شود عارضه ایست که بر قدرت، حرکت و هماهنگی بین عضلات اثر می‌گذارد. فلج مغزی در هر کودک می‌تواند اثرات متفاوتی را به همراه داشته باشد. برخی از کودکان با مشکلاتی در تعادل و هماهنگی مواجه می شوند که بر نحوه‌ی راه رفتن آنها اثر می‌گذارد. تعدادی دیگر با حرکات‌ ظریف مانند کشیدن حروف روی صفحه شنی مشکل دارند. بقیه اختلالاتی در قسمت‌های دیگر بدن مانند بازوها، پاها و صورت دارند. این موارد می‌تواند منجر به بروز مشکلاتی در راه رفتن، صحبت کردن، دیدن، شنوایی، یادگیری و موارد دیگر شود. البته توجه داشته باشید که بعضی از کودکان مبتلا به فلج مغزی ممکن است دچار مشکلات پزشکی دیگری مانند تشنج باشند. هیچ روش درمانی برای فلج مغزی وجود ندارد با این وجود برخی روش‌های درمان می‌تواند در بهبود مهارت‌های کودک کمک کننده باشد. این کودکان ممکن است از روش‌هایی مانند کاردرمانی و گفتاردرمانی بهره ببرند که برای حرکت به بریس، عصا و یا ویلچر نیاز خواهند داشت؛ همچنین این کودکان برای نوشتن و سایر ارتباطات می‌توانند از فناوری‌های نوین استفاده نمایند. برای دریافت مشاوره از دکتر وحید بیاتی بهترین مرکز کاردرمانی در اهواز با شماره ۰۹۹۱۸۲۹۲۲۵۴ ، ۰۹۳۸۹۴۱۴۳۹۵ تماس حاصل نمایید. کارهایی که معلمان می‌توانند انجام دهند برای خلق یک برنامه‌ی آموزشی، معلم‌ها، درمانگرها، والدین و دانش آموزان مبتلا به فلج مغزی می‌توانند با یکدیگر همکاری داشته باشند. این همکاری می‌تواند منجر به یک برنامه‌ی آموزش شخصی (IEP) برای کمک به این کودکان جهت رسیدن به تمام پتانسل‌ آنها در مدرسه باشد. این برنامه‌ها می‌تواند شامل درمان، کمک در کلاس درس و موارد دیگر شود. همزمان با رشد و پیشرفت کودک این برنامه‌ها نیز به تدریج تغییر می‌کنند. برای حمایت از دانش آموزان در کلاس درس به این موارد توجه نمائید: در پایان تاکید بر این نکته ضروری به نظر می رسد که معلم می‌تواند با توجه کردن به نیازهای منحصر به فرد هر کودک و حمایت‌های لازم در صورت نیاز، به دانش آموزان مبتلا به فلج مغزی کمک کند تا به بهترین شکل ممکن آموزش ببیند.

کاردرمانی دست در اهواز

کاردرمانی دست روشی برای بهبود عملکرد دست‌ها است. دست انسان جزء اندام‌های مهم برای انجام فعالیت‌های روزمره است و از آنجایی که پر از استخوان، رباط و تاندون‌های ریز است، آسیب‌ها و بیماری‌های مختلف می‌توانند بر عملکرد آن‌ تأثیر بگذارند. این درمان معمولاً برای افرادی که دچار مصدومیت، عوارض جراحی، بیماری های مزمن یا اختلالات حرکتی در دست هستند گزینه بسیار مناسبی محسوب می شود. تمرینات کاردرمانی دست شامل حرکات تقویتی، انعطاف پذیری، حسی و حرکت‌های دست و مچ است. این درمان نه تنها برای افراد دارای مشکلات دست بلکه برای افراد سالم نیز مناسب بوده و می‌تواند به بهبود قدرت و عملکرد دست هم بسیار کمک کننده باشد. تعریفی از کاردرمانی دست گاهی بعضی افراد برای انجام کارهای ساده روزانه ناتوان می‌شوند مثلا توانایی بستن بند کفش، به دست گرفتن قاشق، نوشتن و تایپ کردن و … ندارند، در این شرایط است که نیاز به کاردرمانی دست پیدا می شود. برای انجام این کار لازم است تا به بهترین مرکز کاردرمانی در اهواز مراجعه نمایید تا از طریق تمرینات و فعالیت‌های مختلف بتوان به تقویت عضلات دست، افزایش قابلیت حرکت و بهبود کارایی دست کمک کرد. توجه داشته باشید که این درمان برای بزرگسالان و کودکان کاربرد دارد که با روش‌های مختلف بسته به نوع اختلال و نوع ناتوانی انجام داده می‌شود. مهم‌ترین هدف انجام کاردرمانی دست مهم‌ترین هدف انجام کاردرمانی دست، بهبود عملکرد و کارایی دست و مچ است. این فرایند شامل افزایش قدرت، انعطاف‌پذیری، حرکت و حس دست می‌باشد، چنین درمانی باعث افزایش قدرت عضلات دست و مچ برای انجام فعالیت‌های روزمره مانند نوشتن، برداشتن اشیاء و استفاده از وسایل خواهد شد. گاهی حرکت دست و مچ انجام پذیر است اما نه به صورت دقیق، به عبارتی افراد برای انجام کارهای ظریف مثل انداختن نخ درون سوزن به مشکل بر می‌خورند که در این شرایط کاردرمانی دست می تواند بسیار کمک کننده باشد. یکی از اهدافی که در این نوع درمان استفاده می شود، کاهش درد در ناحیه دست و مچ است. جالب است که بدانید گاهی اوقات وجود آسیب‌ها و التهاب می‌‌توانند با این روش بهبود پیدا کنند ولی بایستی حتما زیر نظر بهترین مرکزکاردرمانی در اهواز انجام داده شود. تکنیک‌های انجام کاردرمانی دست از جمله تکنیک های رایجی که برای این روش استفاده می شود عبارتند از: دست‌ها را مشت کنید با باز و بسته کردن دست‌ها آن‌ها را تقویت کرده و دامنه حرکتشان را افزایش دهید. این حرکت را ادامه دهید تا زمانی که در دست‌هایتان حس سفتی کردید. لازم به ذکر است که نباید تا حد احساس درد این حرکت را ادامه دهید. همزمان با مشت کردن دست، انگشت شست را بپیچید برای انجام این حرکت دست خود را به آرامی مشت کرده و انگشت شست را در میان آن بپیچید. انگشت را ۳۰ تا ۶۰ ثانیه نگه داشته و سپس دستتان را باز کنید. حرکت فوق را با دو دست خود انجام دهید و حداقل چهار بار تکرار کنید. انگشت خود را کشش دهید کف دست خود را بر روی یک شیء سفت مانند میز پهن کنید به گونه‌ای که کاملا  به آن چسبیده باشد سپس به آرامی دست خود را از حالت صاف بودن دربیاورد و این حرکت را نیز حداقل چهار بار برای هر دست انجام دهید؛ مدت زمان لازم برای نگه داشتن این حالت حدود ۳۰ الی ۶۰ ثانیه است. کشش پنجه نوک انگشتان خود را به گونه‌ای خم کنید که پایه مفصل خود را لمس کنند. توجه داشته باشید که در صورت آسیب مفصلی این حرکت را انجام ندهید. استفاده از توپ فوم نرم یک توپ با این ویژگی را در بین انگشتان خود نگه داشته و آن را تا جایی که توان دارید فشار دهید. این تمرین همانند تمرینات دیگر نباید ناگهانی و بیش از حد انجام شود بلکه باید روز به روز تعداد آن را افزایش دهید. ماساژ و درمان فیزیکال استفاده از ماساژ، اولتراسوند، الکتروتراپی و سایر روش‌های درمان فیزیکال برای کاهش درد، التهاب و بهبود عملکرد دست مفید است. بیشتر بخوانید: کاردرمانی جسمی کودکان استفاده از وسایل کمکی دیگر استفاده از وسایل کمکی مانند بندها ، دستگاه‌های تقویت و … برای انجام تمرینات کاردرمانی. بهترین زمان برای انجام کاردرمانی دست بهترین زمان برای انجام این درمان بستگی به نوع مشکل دست و توصیه پزشک دارد. اما به طور کلی، انجام تمرینات کاردرمانی زمانی که استراحت کافی داشته باشید و دست خود را به خوبی گرم کنید موثر خواهد بود.   بعضی افراد ترجیح می‌دهند که صبح زود، پس از بیدار شدن و قبل از شروع فعالیت‌های روزانه خود، تمرینات کاردرمانی دست را انجام دهند. این زمان مناسب است زیرا شروع روز  بوده و انرژی و حالت ذهنی مطلوب است. گاهی افراد پس از انجام فعالیت‌های روزانه و استراحت کوتاه، این تمرینات کاردرمانی را انجام می‌دهند مهم ترین علت این امر کاهش استرس و خستگی روزانه است. قبل از خواب، خیلی آرام و آسوده تمرینات درمانگری دست را انجام دهید تا به استراحت و آرامش قبل از خواب نیز کمک کند. افرادی که شدید مشغول به کار هستند باید تمرینات را در زمان خالی خود انجام دهند اما به شرطی که آن زمان برایشان قابل تعقیب باشد. به هر صورت، مهم‌ترین نکته این است که زمان انجام این تمرینات باید به نحوی باشد که شما بتوانید به طور منظم و پیوسته تمرینات را انجام دهید تا به بهبودی عملکرد و کارایی دست کمک شود. سوالات متداول در مورد کاردرمانی دست در نهایت…. با توجه به تمامی موارد ذکر شده کاردرمانی دست یک روش درمانی است که بهبود حالت و عملکرد دست را تقویت می‌کند. این روش برای افرادی که مشکلاتی مانند ضعف عضلات دست یا عدم کنترل و تعادل حرکتی دارند بسیارمفید است. اهمیت تمرینات درمانی دست در بهبود عملکرد روزمره افراد با مشکلات اندام فوقانی است، اما همیشه پیش از شروع هر برنامه‌ای با پزشک متخصص و یا کاردرمانگر مجرب مشورت کنید.

کاردرمانی در اختلالات بینایی

کاردرمانی اختلال بینایی شامل مجموعه‌ای از روش‌ها و تمرینات است که به افرادی که از اختلالات بینایی رنج می‌برند، کمک می‌کند تا مهارت‌های بینایی خود را بهبود ببخشند. این روش شامل تمرین‌هایی برای تقویت و بهینه‌سازی قابلیت‌های بینایی، مانند تمرین‌های توجه و تمرکز، و هماهنگی بین چشم‌ها است. در این مقاله به نشانه های اختلال بینایی، مشکلات همراه و تاثیر کاردرمانی برای این مشکل خواهیم پرداخت. نشانه های شایع اختلال بینایی  اختلال بینایی در بسیاری از امور روزانه و عادی کودکان تاثیر منفی می‌گذارد. لازم به ذکر است که این موارد فقط برخی از نشانه ها هستند و احتمال دارد که اختلال بینایی در بعضی از کودکان با علائم دیگری همراه باشد. از مهم ترین علائم می توان به موارد زیر اشاره کرد: اختلال بینایی چه مشکلاتی را به همراه دارد؟  اختلال بینایی می‌تواند مشکلات متعددی را به همراه داشته باشد که البته به شدت این مشکل وابسته است از مهم ترین آن ها می توان به موارد زیر اشاره کرد: مزایای کاردرمانی برای اختلال بینایی  استقلال کودکانی که با اختلال بینایی مواجه هستند به مرور زمان کاهش می‌یابد و این مسئله برای کاردرمانگران دارای اهمیت بسیار است که بتوانند این موضوع را بهبود ببخشند. از مزایای کاردرمانی برای اختلال بینایی عبارتند از: ❇️ بهبود  بینایی و افزایش وضوح دیداری ❇️ تقویت توانایی‌های تعاملی و ارتباطی با محیط اطراف ❇️ کمک به افزایش استقلال و بهره‌ وری در فعالیت‌های روزمره ❇️ ارتقای اعتماد به نفس و افزایش کیفیت و رضایت از زندگی ❇️ کاهش خطرات مرتبط با مشکلات دیداری ❇️ رفع بهم ریختگی های ذهنی در این مورد ❇️ بهبود توجه و تمرکز فرد ❇️ بهبود حرکات چشمی ماند حرکات پرشی چشم برای دیافت نوبت از مرکز کادرمانی دکتر وحید بیاتی بهترین مرکز کاردرمانی در اهواز با شماره ۰۹۹۱۸۲۹۲۲۵۴ ، ۰۹۳۸۹۴۱۴۳۹۵ تماس حاصل نمایید. روش های انجام کاردرمانی برای اختلال بینایی  روش‌های انجام کاردرمانی برای اختلال بینایی بسیار متفاوت است و بستگی به مشکل فرد دارد. در این بخش از مقاله به توضیح مختصری در مورد این موضوع خواهیم پرداخت. تمرینات تقویت بینایی که شامل تمرین‌های توجه و تمرکز و تعادل بین چشم‌ها می‌شود. هدف از انجام این نوع درمان، هماهنگی چشم ها و همگرایی و واگرایی و افزایش دامنه بینایی است. به عنوان مثال یک چراغ قوه در فاصله ای از کودک قرار داده ی‌شود و در مسیر مختلف حرکت داده می شود تا کودک با چشم های خود مسیر نور را دنبال کند. کاردرمانی شناختی-رفتاری که به کاهش تنش‌ها و افزایش توانمندی‌ در مواجهه با مشکلات دیداری کمک می‌کند. برای بهبود درک عمق و ادراک بینایی از اتاق تاریکی برای تقویت حداکثر بینایی استفاده می‌کنند. گاهی تمرینات ادراکی حرکتی در این محیط های تاریک انجام می‌شود تا بازدهی بیشتری در نهایت رقم بخورد. گاهی علاوه بر سایر مداخلات، از توانبخشی بینایی برای کم بینایی استفاده می‌کنند. به عنوان مثال افزایش کنتراست در رنگ های محیطی را انجام می‌دهند و یا فاصله اشیا مانند تخته مدرسه و صندلی کودک را کاهش می‌دهند. کاردرمانی بینایی یکی از موارد بسیار مهم در درمان مشکلات بینایی است که خصوصا در سال های ابتدایی و اولیه زندگی بسیار مهم خواهد بود. بیشتر بخوانید: مشکلات بینایی در کودکان فلج مغزی تاثیرات کاردرمانی بر اختلال بینایی افزایش استقلال و بهره‌وری در انجام فعالیت‌های روزمره مانند خواندن، نوشتن، و مشارکت در فعالیت‌های ورزشی از مهمترین تاثیرات کاردرمانی بر اختلال بینایی است. کودکان برای یادگیری، نیاز به بینایی صحیح دارند که کاردرمانی کمک می‌کند تا مهارت های بینایی تقویت شود و توجه و تمرکز کودک افزایش یابد و در نهایت بر روابط اجتماعی و فردی وی در آینده تاثیر بگذارد. سوالات متداول در مورد کاردرمانی اختلال بینایی  در نهایت… اختلال بینایی یکی از مشکلاتی است که در واقع نمی‌توان آن را با عینک اصلاح کرد و دید طبیعی یک چشم یا هر دو چشم را تحت تاثیر قرار می‌دهد. با استفاده از توانبخشی بینایی می‌توان مهارت های کودک را به حداکثر رساند و استقلال کودک را افزایش داد. کاردرمانگر استفاده از شیوه های بسیار متعدد و گسترده به انجام این نوع توانبخشی می‌پردازند.

اختلال هماهنگی رشد (DCD) و تاثیر کاردرمانی بر آن

اختلال هماهنگی رشد (DCD) یک اختلال مزمن عصبی است که به واسطه انتقال ناقص پیام های مغزی می تواند بر مهارت های حرکتی و هماهنگی آن ها تاثیر بگذارد. اختلال در مهارتهای حرکتی در هر سن و دوره ای می تواند فعالیت های روزمره فرد را دچار مشکل کند. لازم به ذکر است این اختلال تا سن بزرگسالی پیشرفت کرده و به یک وضعیت مادام العمر تبدیل می شود. اما سوال اینجاست که آیا اختلال هماهنگی رشد درمان قطعی دارد؟ کاردرمانی چگونه به این اختلال کمک می کند؟ در ادامه این مقاله با این اختلال و تاثیر کاردرمانی بر روی آن بیشتر آشنا شوید. اختلال dcd چیست؟ اختلال هماهنگی رشد یا اختلال DCD (Developmental Coordination Disorder)وضعیتی است که یادگیری هماهنگی و مهارت های حرکتی را دشوار می کند. بر اساس آمارها حدود ۵ درصد از کودکان به این اختلال مبتلا شده و در پسران شایع تر از دختران است. این اختلال در کودکان بوسیله پزشک فوق تخصص روان‌پزشکی اطفال تشخیص داده می شود، اما نظرات و ارزیابی های تخصصی کاردرمانگر نیز غالبا در تشخیص تاثیر بسزایی دارد. این اختلال بر اساس ارزیابی مهارت های حرکتی و عملکردی کودک تشخیص داده می شود. مغز کودک مبتلا به اختلال هماهنگی رشد، اطلاعات حسی را به طریقی پردازش می کند که منجر به انتقال کامل پیام های عصبی نمی شود‌. در نتیجه، کودک قادر به طراحی فعالیت مورد نظر و چگونگی انجام آن نخواهد شد. مشخصه بیماری، فقدان حرکات نرم، هماهنگ و کنترل شده در کودک بوده که با بروز مشکلات فراوان در زندگی روزمره از قبیل بروز مشکل در انجام حرکات، انجام فعالیت‌های ورزشی و لباس پوشیدن او همراه می باشد. ضعف در این مهارت ها می تواند بر سایر توانایی های حرکتی که افراد هر روز از آن ها استفاده می کنند تأثیر بگذارد. این توانایی ها شامل حفظ تعادل، توانایی تغییر سریع حرکت در موقعیت های جدید، حرکت صحیح بدن، یادگیری حرکات جدید، پیش بینی نتیجه حرکات و سایر مهارت ها می شود. برای مثال کودکان دارای این اختلال در پرتاب توپ مشکل داشته و اغلب به طور تصادفی با اشیا و افراد برخورد می کنند. در نوجوانان این بیماری با تاخیر در انجام تکالیف و اجتناب از یادگیری مسائل پیچیده مشاهده می شود. علائم اختلال هماهنگی رشدی خام دستی (دست و پا چلفتی بودن) و ناهماهنگی حرکات در کودکان مبتلا به این اختلال بسیار مشهود بوده و به لحاظ رشد حرکتی از همسالان خود عقب هستند. بنابراین، انجام فعالیت ها و کارهای روزمره زندگی برای این دسته از کودکان مشکل بوده و غالبا در اثر زمین خوردن های مکرر، کبودی های متعدد روی بدن آن ها به چشم می خورد. دیگر علایم شایع کودکان مبتلا به اختلال هماهنگی رشدی عبارتند از: چگونه اختلال هماهنگی رشدی در کودک تشخیص داده می شود؟ برای تشخیص این اختلال ابتدا پزشک باید عدم وجود سایر اختلالات عصبی مانند فلج مغزی، ام اس یا بیماری پارکینسون را تایید کند. سپس، مراحل رشد حرکتی کودک مانند خزیدن، بلند شدن و زمان کسب آنها ارزیابی می شود. ارزیابی و تشخیص اختلال هماهنگی رشد DCD بر اساس چهار معیار زیر تعیین می شود که عبارتند از: در صورت عدم وجود سایر مشکلات عصبی و مشاهده علائم ذکر شده در بالا این اختلال در کودک تایید می شود. این اختلال اغلب توسط بهترین مرکز کاردرمانی در اهواز تشخیص داده می شود در مرحله بعد برای افزایش مهارت های حرکتی توسط کاردرمانگر برنامه ریزی انجام داده می شود. تاثیرات ژنتیک در اختلال هماهنگی رشد در کودکان اختلال هماهنگی رشد در کودکان، تا حد زیادی به ژنتیک بستگی دارد. تحقیقات نشان داده اند که جهش در برخی ژن ها مانند CNTNAP2 و DYX1C1 ممکن است با این اختلال در ارتباط باشند. همچنین، سابقه خانوادگی نقش مهمی در بروز اختلال هماهنگی رشد کودکان دارد که می تواند احتمال ابتلای کودک به این اختلال را افزایش دهد. همچنین اگر یک دوقلو مبتلا به اختلال هماهنگی باشد، احتمال ابتلای قل دیگر نیز بیشتر است. برخی محققان معتقدند که اختلال هماهنگی رشد حتی ممکن است به صورت اتوزومی مغلوب یا اتوزومی غالب به ارث برسد، اگرچه این مطلب هنوز به طور قطعی مشخص نشده است. نقش والدین در اختلال هماهنگی رشد والدین نقش بسیار مهمی در مدیریت و پیشرفت اختلال هماهنگی رشد در کودکان دارند که مهم ترین آن عبارتند از: ✳️ شناسایی زودهنگام والدین می توانند با توجه به علائم و رفتارهای کودک، از همان ابتدا اختلال هماهنگی را شناسایی کرده و به پزشک متخصص مراجعه نمایند. این امر موجب تشخیص هر چه سریع تر خواهد شد. ✳️ مشارکت والدین مشارکت والدین در طول درمان می تواند بسیار کمک کننده باشد، از همین رو باید در مورد اختلال هماهنگی رشد و راه های مدیریت آن آموزش ببینند تا بتوانند به بهترین شکل به کودک خود کمک کنند. این امر شامل انجام تمرینات حرکتی در منزل، همراهی در جلسات درمانی و نظارت بر پیشرفت کودک است. ✳️ ایجاد محیط حمایتی ایجاد یک محیط امن و حمایتی برای کودک بسیار مهم است. والدین باید با درک مشکلات کودک، رفتارها و انتظارات خود را با توانایی های او تطبیق دهند. ✳️ حمایت هیجانی والدین باید از لحاظ هیجانی کودک خود را حمایت کرده و به او کمک کنند تا با این اختلال کنار بیاید و به خودباوری برسد. بیشتر بخوانید: کاردرمانی جسمی کودکان چگونه کاردرمانی به کودکان مبتلا به اختلال DCD کمک می کند؟ همان طور که قبلا نیز به این نکته اشاره شد، کودکان با سرعت های متفاوت، مهارت های حرکتی خود را کسب می کنند. به منظور مقایسه مهارت های حرکتی یک کودک با همسالانش، ارزیابی های استانداردی وجود دارد. کودکانی که مهارتهای حرکتی شان از یک سطح خاص پایین تر بوده و به دیگر مشکلات تکاملی مبتلا نیستند، به عنوان کودکان دارای اختلال هماهنگی رشدی تشخیص داده می شوند. یک کاردرمانگر مجرب با داشتن مهارت های تخصصی به ارزیابی کودک می پردازد و پس از ارزیابی مشخص می کند که کودک در کدام حوزه از فعالیت های روزمره زندگی اش دچار اختلال شده است. سپس با استفاده از تکنیک ها و راهکارهای خاص به درمان و مدیریت مواردی از قبیل عدم تعادل و هماهنگی، مشکلات مربوط به دستخط، عدم اعتماد به نفس،

کاردرمانی تاخیر حرکتی از علت تا علائم

کاردرمانی در تاخیر حرکتی روش موثری است که برای کمک به این کودکان برای رشد و توسعه حرکتی به کار می‌رود. این نوع کاردرمانی شامل تمرینات و فعالیت‌های مختلفی است که در طول مقاله به آن‌ها پرداختیم. اهداف کاردرمانی تاخیر حرکتی شامل کاهش مشکلات حرکتی، ارتقاء توانایی‌های عملکردی و همچنین ایجاد فرصت‌ در زندگی روزمره کودک می باشد که در ادامه بیشتر در مورد هریک از آن ها صحبت خواهیم کرد. تاخیر حرکتی چیست؟  تاخیر حرکتی در کودکان در واقع رخداد تاخیر در رشد و توسعه مهارت ‌های حرکتی طبیعی مربوط به سن است. این نوع تأخیر در حرکات بدنی اساسی مانند راه رفتن، پریدن، دویدن، پرتاب کردن و گرفتن، تعادل و کارکردهای مرتبط با دست ها و پاها بروز پیدا می کند. توجه داشته باشید که تشخیص و مدیریت تاخیر حرکتی در کودکان نیازمند ارزیابی توسط بهترین کاردرمانگر است تا اقدامات لازم را تجویز نماید. برای مراجعه به کاردرمانی دکتر وحید بیاتی بهترین مرکز کادرمانی در اهواز با شماره ۰۹۹۱۸۲۹۲۲۵۴ ، ۰۹۳۸۹۴۱۴۳۹۵ تماس حاصل نمایید. انواع تاخیر حرکتی  تاخیر حرکتی می‌تواند در انواع مختلفی برای کودکان رخ دهد که بهتر است والدین با این موارد آشنایی داشته باشند. ✳️ تاخیر حرکتی خفیف این نوع تاخیر حرکتی به دلیل مشکلات فیزیولوژیکی مانند مشکلات عصبی یا عضلانی اتفاق می‌افتد. به عنوان مثال، کودک نمی‌تواند فعالیت ساده مانند نگه داشتن اشیا را داشته باشد· همچنین حتی کودک با تاخیر انگشتان دست را برای تکان دادن، حرکت می‌دهد و البته باید بدانید که این مورد تاخیر خفیف در مهارت ها معمولا در گفتار کودکان هم رخ می‌دهد. ✳️ تاخیر حرکتی شدید این نوع تاخیر حرکتی به دلیل عوامل مربوط به بیماری یا اختلالات مغزی و … رخ می‌دهد. این نوع تاخیر حرکتی در مهارت ها معمولا با انجام برخی تصویر برداری های مغزی مشخص خواهد شد. ✍🏻 بیشتر بخوانید: کاردرمانی درکی حرکتی و تاثیرات آن علائم تاخیر حرکتی در کودکان  تاخیر حرکتی در کودکان در بسیاری مواقع با علائم خاصی بروز پیدا می‌کند. این علائم در افراد مختلف نیز متفاوت است اما برخی از آن ها متداول تر هستند و بیشتر به چشم می‌خورند. علت تاخیر رشد و حرکت در کودکان  تاخیر در رشد و حرکت در کودکان به عوامل متعددی برمی‌گردد که از مهم ترین آن ها می توان به موارد زیر اشاره کرد: روش انجام کاردرمانی در تاخیر حرکتی  کاردرمانی برای تاخیر حرکتی در کودکان باید به شیوه ‌ای کامل و گسترده انجام شود که شامل مجموعه‌ ای از روش ‌ها و فعالیت ‌های مختلف است. در ادامه، چند روش کلی برای انجام کاردرمانی تاخیر حرکتی در کودکان ذکر می گردد: سوالات متداول در مورد کاردرمانی تاخیر حرکتی در نهایت…. با خواندن این مقاله دانستید که کاردرمانی تاخیر حرکتی یک روش مؤثر و جامع برای کمک به کودکان با مشکلات حرکتی تأخیر است که زمان بهبودی بسته به شدت و علت تاخیر حرکتی، نوع درمان و ویژگی ‌های فرد متفاوت خواهد بود. البته دقت داشته باشید برخی از کودکان ممکن است در چند هفته یا ماه اول بهبود قابل مشاهده داشته باشند، در حالی که برخی دیگر نیاز به درمان طولانی مدت خواهند داشت.

کاردرمانی در منزل از علت تا تکنیک های درمان

کاردرمانی در منزل یک رویکرد موثر و مهم است که به فرد در بهبود و بازسازی قدرت و عملکرد بدنی خود کمک می‌کند، بدون اینکه به محیط بیرونی نیاز داشته باشد. این نوع کاردرمانی شامل انجام تمرینات فیزیکی، توانبخشی، و تمرین درمانی در محیط خانگی است. استفاده از کاردرمانی در منزل می‌تواند به افرادی که به دلایلی نمی‌توانند به مراکز کاردرمانی مراجعه کنند، یا در شرایطی که دسترسی به کاردرمانگر حرفه‌ای محدود است، کمک کند. علت انجام کاردرمانی در منزل  انجام کاردرمانی در منزل در شرایط مختلفی ضروری به نظر می رسد که از مهم ترین آن ها می توان به موارد ذیل اشاره کرد: مزایای کاردرمانی در منزل  کاردرمانی در منزل دارای مزایای متعددی برای کودکان است که والدین باید حتما به آن ها توجه داشته باشند. بهتر است که مادر و پدر برای شروع این نوع کاردرمانی با بهترین کاردرمانگر مشورت کنند و از وی آموزش ببینند تا به کودک خود آسیب های روحی یا جسمی وارد نکنند. از مهم ترین مزایای این روش می توان به موارد زیر اشاره کرد: 👈🏻 افزایش انگیزه و تعامل کودک 👈🏻 تعامل بیشتر بین کودک و افراد مرتبط 👈🏻 ارائه تمرینات و فعالیت‌ های درمانی متنوع در محیط خانه 👈🏻 استفاده از اشیاء روزمره خانه، بازی‌ های تعاملی یا فعالیت ‌های آموزشی در محیط خانه 👈🏻 کاهش هزینه‌های درمان 👈🏻 تنظیم زمانی مناسب با شرایط خواب و بیداری کودک و خلق و خوی وی کاردرمانی در منزل می‌تواند به والدین و خانواده‌ها اجازه دهد تا در روند درمان فعالانه ‌تر شرکت کنند و از همه مهم تر نقش مهمی در بهبود وضعیت عمومی فرزند خود داشته باشند. بیشتر بخوانید: کاردرمانی حسی کودکان تکنیک کاردرمانی در منزل  تکنیک‌ های کاردرمانی در منزل با توجه به تشخیص درمان گر و وضعیت بیمار متفاوت است. شما قبل از شروع این نوع کاردرمانی باید ابتدا بسیار خوب تکنیک ها را بشناسید. تمرینات استقامتی، تمرینات قدرتی، تمرینات تعادل و هماهنگی و انعطاف ‌پذیری به بهبود قابلیت حرکتی، قدرت عضلات، و کیفیت زندگی کمک می‌کنند. برای کودکان با اختلالات گفتار و زبان، تمرینات گفتاری و زبانی در منزل  شامل بازی‌ های آموزشی، تمرینات تلفظ، تمرینات گسترده‌ سازی و تقویت مهارت ‌های زبانی استفاده می‌شود. برای کودکان با اختلالات رفتاری، تمریناتی مانند تمرینات تنظیم هیجان و خلق، تمرینات مدیریت خشم، تمرینات مهارت ‌های اجتماعی می‌توانند در منزل انجام شوند. کودکانی که به تحریک‌ های حسی و حرکتی نیاز دارند، تمرینات حسی مانند فشار و وزن دهی، تمرینات هوازی و تعادل، و تمرینات تنفسی مفید واقع می‌شود. تمرینات شناختی و توجه شامل تمرین های حل مسئله و بهبود حافظه و همچنین تمرین های مرتبط با تمرکز و توجه در منزل برای کودک انجام خواهد شد. این تمرینات می‌توانند توسط والدین یا مربیان آموزشی به صورت منظم و با توجه به نیازهای ویژه فرد در خانه انجام شوند. ولی مهم است که توسط بهترین مرکز کاردرمانی در اهواز برنامه‌های تمرینی مطابق با شرایط فرد تنظیم شود. چه کودکانی کاردرمانی در منزل را باید انجام دهند؟  کاردرمانی در چند جلسه انجام می شود؟ تعداد جلسات کاردرمانی به عوامل مختلفی از جمله نوع مشکل و شدت آن و همچنین پاسخ به درمان توسط کودک بستگی دارد. برای مثال، برای مشکلات مزمن یا پیچیده ‌تر ممکن است نیاز به جلسات بیشتری باشد تا مشکلات آن بهبود یابند.  اگر اهداف  درمانی مشخص باشند، تعداد جلسات هم کمتر خواهد بود اما به طور کل تعداد جلسات مشخص نیست ولی معمولا بین دو تا پنج جلسه هستند. سوالات متداول در مورد کاردرمانی در منزل  در نهایت…. کاردرمانی در منزل یک رویکرد موثر و مفید برای بهبود و توسعه فعالیت‌های روزمره و عملکرد بدنی بیمار است. انجام تمرینات و کاردرمانی در محیط آرام و آشنای منزل، امکان دسترسی آسان‌تر به این فرایند را برای کودکان فراهم می‌کند حتی ایجاد یک محیط حمایتی و تشویق کننده توسط خانواده، انگیزه و اعتماد به نفس وی را افزایش می‌دهد.

علائم اختلالات گفتاری

اختلالات گفتاری در کودکان

اختلالات گفتاری در کودکان به چه معناست؟ این اختلال از چه علائمی برخوردار است؟ توجه داشته باشید که اختلالات گفتاری در هر سنی ممکن است ایجاد شود اما توجه داشته باشید که زمان تشخیص برای انجام اقدامات درمانی بسیار مهم است چرا که هر چه این اختلالات در سنین پایین تر شناسایی و درمان شوند، عواقب کمتری را برای فرد به همراه دارد. توجه داشته باشید که تشخیص این اختلال زمانی که کودک وارد مقطع دبستان می شود رخ می دهد. در این مقاله قصد داریم به علائم اختلالات گفتاری در کودکان، درمان آن و هرآنچه باید در اینباره بدانید بپردازیم. انواع اختلالات گفتاری در کودکان مشکل در گفتار کودک در سنین ابتدایی زندگی باید جدی گرفته شود. این اختلالات انواع مختلفی دارد که از مهم ترین آن ها می توان به موارد زیر اشاره کرد. البته شناسایی انواع مختلف آن برای والدین و مربیان خیلی کار راحتی نیست پس کار یک گفتاردرمانگر است. نکته: کودکان مبتلا به اوتیسم دچار اختلالات گفتاری می شوند. البته به غیر از انواع نام برده شده در بالا، اختلالات گفتاری به دلایل دیگر نیز می تواند ایجاد شود. 👈🏻 بیشتر بخوانید: درمان آپراکسی در کودکان علائم اختلالات گفتاری در کودکان از مهم ترین علائمی که این اختلال می تواند برای کودک به همراه داشته باشد می توان به موارد زیر اشاره کرد: این علائم را می توان از سه سالگی به بعد تشخیص داد.  اما باید به اندازه سن کودک از او انتظار داشت. گفتار کودک معمولا در ۸ سالگی تکمیل می شود و می تواند به ادای درست شکل کلمات بپردازد. اگر به وجود هرگونه اختلالات گفتاری در کودک خود پی بردید، لازم است هرچه سریع تر به یک گفتار درمانگر جهت ارزیابی دقیقتر مراجعه کنید. چرا کودکان به اختلالات گفتاری مبتلا می شوند؟ علت اغلب ناشناخته است، اما موارد زیر می تواند احتمال بروز اختلال گفتاری در کودک را افزایش دهد: نکته: این مشکل می تواند از بدو تولد در فرد یا بعدا در سنین بالاتر ایجاد شود. راه های تشخیص اختلال گفتاری در کودکان تشخیص اختلال گفتاری در کودکان معمولاً توسط کارشناسان گفتار و زبان انجام می‌شود که از راه های تشخیص این اختلال می توان به موارد زیر اشاره کرد:  توجه داشته باشید که ترکیب تمامی موارد ذکر شده به تشخیص گفتاردرمانگر کمک می کند، در نهایت با یک برنامه درمانی مشخص می توان به بهبود مهارت گفتار و زبان کمک کرد. درمان انواع اختلالات گفتاری در کودکان برخی از اختلالت گفتاری در کودکان درمان می شوند، آن دسته از اختلالاتی که به علت ایجاد آسیب به مغز وجود دارند، ممکن است هرگز درمان نشوند. پس راهکار چیست؟ در جواب این سوال باید اشاره کنیم که اینگونه اختلالات کنترل می شوند به این صورت که سایر بخش های مغز تقویت شده و حتی در برخی موارد پس از طول درمان این اختلالات حس نمی شود. گفتار درمانی با استفاده از تکنیک های آسیب شناسی گفتاری به درمان این نوع اختلالات می پردازد برخی از این اختلالات  با تکنیک های گفتار درمانی، برطرف خواهد شد. آسیب شناس گفتار و زبان یا همان گفتاردرمانگر می تواند یک برنامه درمانی برای کمک به شما و برای درمان این نوع اختلالات تنظیم کند. این ارائه دهندگان مراقبت های بهداشتی با کودکان کار می کنند تا به آنها کمک کنند تا با تمرینات مختلف کودک این اختلالات را در کودک بر طرف کند. نقش گفتاردرمانگر در اختلالات گفتاری انجام گفتاردرمانی نقش مهمی در اختلالات گفتاری دارد این روش درمانی برای بهبود مهارت‌های گفتاری، زبانی و ارتباطی افراد با اختلالات گفتاری استفاده می‌شود. در زیر نقش گفتاردرمانی در تعدادی از اختلالات گفتاری را بررسی خواهیم کرد: لکنت گفتاردرمانی می‌تواند به افرادی که دارای لکنت هستند کمک کند. این درمان شامل تمرینات تنفسی، تمرینات آواشناسی، تمرینات مهارت زبانی و تکنیک‌های مدیریت استرس است دقت داشته باشید هدف از گفتاردرمانی در این مورد بهبود جریان صحیح گفتار و کاهش لکنت است. اختلال گفتاری جنبه عصبی انجام این کار می‌تواند به افرادی که دارای اختلالات گفتاری جنبه عصبی مانند آفازی و دیسارتری هستند بسیار کمک کند. این درمان شامل تمرینات گفتاری برای تقویت عضلات گفتاری، تمرینات تنفسی، تمرینات تنظیم ضربان قلب می شود. اختلالات زبانی گفتاردرمانی می‌تواند به افرادی که دارای اختلالات زبانی مانند ناتوانی در فهم و تولید زبان هستند کمک کند. این درمان شامل تمرینات تقویت زبانی، تمرینات ارتباطی، تمرینات تفسیر تصویری و استفاده از بازی ها و فعالیت های تحت نظارت است. اختلالات صوتی انجام گفتاردرمانی به افرادی که دارای اختلالات صوتی مانند تلقیح صوتی ناصحیح هستند کمک می کند. از مهم ترین روش های درمانی می توان به تمرینات آواشناسی، تولید صوت، تنفسی و تقویت عضلات گفتاری اشاره کرد. با توجه به تمامی موارد گفته شده دقت داشته باشید که انجام این کار باید توسط بهترین مرکز کاردرمانی در اهواز انجام داده شود تا با تمرینات مستمر و همراه با پشتیبانی و تشویق به بهبود و تقویت آن کمک کرد. سوالات متداول در نهایت…. همانطور که خواندید اختلالات گفتاری در کودکان انواع مختلفی دارد که ممکن است حتی تا دوران مدرسه هم مشخص نشود. شناسایی این نوع اختلال معمولا در اول ابتدایی توسط والدین و مربیان مدرسه انجام خواهد شد در قدم اول بایستی فرد برای بررسی بیشتر به یک مرکز کاردرمانی خوب مراجعه کند تا بعد از تشخیص یک روش درمانی مناسب برای شما انتخاب شود.

کاردرمانی کلاب فوت

کاردرمانی کلاب فوت در اهواز

کاردرمانی کلاب فوت یا پاچنبری روشی است که برای بهبود عملکرد حرکتی و توانایی‌های جسمی افراد مبتلا استفاده می‌شود. این روش شامل فعالیت‌های گروهی و تمریناتی متنوع است که با هدف تقویت عضلات، افزایش انعطاف‌پذیری، بهبود تعادل و کاهش علائم مختلفی مانند فلجی و اختلالات حرکتی انجام می‌شود. توجه داشته باشید استفاده از این روش به افراد کمک می کند تا کیفیت زندگی و استقلال خود را بهبود ببخشند. علائم کلاب فوت در کودکان  علائم کلاب فوت در کودکان معمولا شامل موارد زیر خواهد بود که البته بستگی به شدت آسیب و محل تحت تأثیر دارد. ضعف یا کاهش قدرت عضلات پا  کلاب فوت در کودکان باعث کاهش قدرت عضلات پا کودک می‌شود همچنین منجر به مشکلاتی در حرکت و استفاده از پا هم خواهد شد. تغییر در حساسیت کودک تغییراتی در پاها از جمله کاهش یا افزایش حساسیت به لمس، درد یا خارش را تجربه می‌کند. اختلال در حرکت و کنترل عضلات کودک دشواری در حرکت پا و کنترل عضلات خود را تجربه می کند، که منجر به بروز مشکلاتی در انجام فعالیت‌های روزمره خواهد شد. تغییر در شکل پا در برخی موارد، کلاب فوت می‌تواند منجر به تغییرات در شکل پا، مانند انحراف انگشتان یا ضعف عضلات شود. بیشتر بخوانید: کاردرمانی فلج مغزی در اهواز راه های تشخیص کلاب فوت  راه‌های تشخیص کلاب فوت بسیار متعدد است که برای هر شخص بسته به نوع و شدت مشکل تعیین می شود البته برای تشخیص و انتخاب راه های درمانی باید علائم زیر را مورد بررسی قرار داد. با ترکیب این روش‌ها و بررسی دقیق وضعیت بالینی کودک، پزشک می‌تواند به تشخیص دقیق کلاب فوت برسد و برنامه درمانی مناسب را تعیین کند. کاردرمانی کلاب فوت چگونه انجام می شود؟  کاردرمانی برای کلاب فوت شامل یک سری اقدامات و تکنیک‌های توانبخشی است که به تقویت عضلات، بهبود حرکت و کنترل عضلات و افزایش قابلیت استفاده از پا کودک کمک می‌کند. مهمترین روش‌های کاردرمانی برای کلاب فوت شامل موارد زیر است که برای هر شخص بعد از تشخیص دقیق در نظر گرفته می‌شود. ۱. تمرینات تقویتی: شامل تمرینات عضلاتی برای تقویت عضلات پا، مانند انجام حرکات انعطاف‌پذیر ۲. تمرینات تعادل و پایداری: شامل انجام تمریناتی برای بهبود تعادل و پایداری، مانند انجام حرکات تعادلی بر روی یک پای، تمرینات بر روی تخته تعادل و متعادل‌سازی عضلات مختلف می شود. ۳. تمرینات حرکتی و کنترلی: شامل انجام تمریناتی برای بهبود کنترل حرکتی و دقت حرکت، مانند تمریناتی با استفاده از توپ یا ابزارهای کمکی ۴. استفاده از ابزارهای کمکی: مانند استفاده از اسپلینت‌ها و دستگاه‌های کمکی برای بهبود کنترل حرکتی و افزایش قابلیت استفاده از پا ۵. تمرینات توانبخشی با استفاده از بازی و سرگرمی: استفاده از بازی‌ها و فعالیت‌های سرگرم‌کننده برای تشویق کودک به انجام تمرینات توانبخشی و افزایش مشارکت او ۶. مشاوره روان‌شناختی: در مواردی که کودک یا خانواده با مشکلات روانی ناشی از کلاب فوت روبرو هستند، مشاوره روان‌شناختی می‌تواند به ارائه پشتیبانی و راهنمایی مناسب برای مدیریت این مشکلات کمک کند. همه این روش‌ها باید توسط بهترین مرکز کاردرمانی در اهواز به شکلی شخصی‌سازی شده و با توجه به نیازهای ویژه هر کودک تنظیم شود. سوالات متداول کاردرمانی کلاب فوت دانستیم که…. کاردرمانی کلاب فوت می‌تواند به کودکان کمک کند تا عضلات خود را تقویت کرده و از طریق بازی‌های گروهی و ورزشی، اعتماد به نفسشان را افزایش دهند. همچنین این روش کاردرمانی به بهبودی روابط اجتماعی کودکان و حتی بهبود رفتارهای آنها بسیار کمک می کند. با این حال، تاثیرات دقیق آن بستگی به مشکلات و نیازهای هر کودک دارد و نیاز به ارزیابی حرفه‌ای توسط کاردرمانگر دارد.

کاردرمانی کودکان کم توجه

کاردرمانی کودکان کم توجه

کاردرمانی کودکان کم توجه یک روش درمانی است که برای کودکان با اختلال کم‌توجهی و بیش‌فعالی، معمولاً با علائم اختلال نقص توجه و بیش‌فعالی استفاده می‌شود. این نوع کاردرمانی بر اساس اصول رفتاری و روان‌شناختی ساخته شده است و هدف آن افزایش توانمندی‌های اجتماعی، تحصیلی و عملکردی کودکان است. در این مقاله به علائم و نحوه انجام آن صحبت خواهیم کرد. تعریفی از کاردرمانی کودکان کم توجه   در کاردرمانی کودکان کم توجه، تکنیک‌ها و استراتژی‌های مختلفی از جمله آموزش مهارت‌های مدیریت زمان، تنظیم خشونت، بهبود تمرکز و توجه، ارتقاء مهارت‌های ارتباطی و موفقیت در محیط تحصیلی، و ارائه حمایت‌های روان‌شناختی به کودک و خانواده‌اش  مورد استفاده قرار می‌گیرد. توجه داشته باشید که انجام این کار با همکاری بین کودک، خانواده و متخصصان به منظور بهبود کیفیت زندگی آن ها انجام داده می شود تا از طریق راهکارهای مناسب بتوان به مدیریت این اختلال و کاهش عوارض آن کمک کرد. علائم کم توجهی در کودکان  علائم کم توجهی در کودکان شامل موارد زیر خواهد بود: نحوه انجام کاردرمانی کودکان کم توجه  برای انجام کاردرمانی کودکان کم توجه، ابتدا باید یک ارزیابی کامل از وضعیت کودک صورت گیرد تا علت دقیق کم توجهی مشخص شود. سپس، می‌توان از روش‌های مختلفی استفاده کرد که به شرایط و نیازهای خاص کودک بستگی دارد. در اینجا چند روش معمول برای کاردرمانی کودکان کم توجه ذکر شده است که عبارتند از: ✳️ مشاوره  مشاوره برای کاردرمانی کودکان کم توجه می‌تواند ابزار موثری باشد تا والدین و مربیان به نحو اصولی با چالش‌ها و مشکلات کودکان برخورد کنند. در ابتدا باید یک ارزیابی جامع از وضعیت کودک صورت گیرد تا عوامل و علت کم توجهی مشخص شود. این ارزیابی شامل مشاهده، مصاحبه با والدین و مربیان، و استفاده از ابزارهای ارزیابی است. دقت داشته باشید که در این روش می توان به کودکان مهارت‌های مدیریتی مختلف مانند مهارت‌های تفکری، حل مسئله، و مدیریت خشم را آموزش داد تا بهتر بتوانند با چالش‌های خود روبرو شوند. برای دریافت مشاوره از بهترین مرکز کادرمانی در اهواز با شماره ۰۹۹۱۸۲۹۲۲۵۴ ، ۰۹۳۸۹۴۱۴۳۹۵ تماس حاصل نمایید. ✳️ مدیریت زمان  کودکان کم توجه ممکن است مشکلاتی در مدیریت زمان داشته باشند. این مدیریت باید به نحوی باشد که توانایی تمرکز و مشارکت کودکان را حفظ کند و در عین حال به آن‌ها اجازه بدهد تا از فعالیت‌های درمانی بهره ببرند. ✳️ مهارت اجتماعی مهارت‌های اجتماعی برای کاردرمانی کودکان کم توجه بسیار مهم هستند. این مهارت‌ها به کودکان کمک می‌کنند تا در ارتباط با دیگران، درک بهتری از خودشان، و مدیریت بهتر رفتارهایشان داشته باشند. در ادامه چند مهارت اجتماعی که می‌تواند به کاردرمانی کودکان کم توجه کمک کند آورده شده است: مهارت ارتباطی: آموزش مهارت‌های ارتباطی مانند گوش دادن فعال، بیان دقیق احساسات و نیازها، و استفاده از زبان بدن می‌تواند به کودکان کمک کند تا در ارتباط با دیگران بهبود یابند. مهارت حل اختلاف: آموزش مهارت‌های حل اختلاف مانند مذاکره، توافق، و کنترل خشم می‌تواند به کودکان کم توجه کمک کند تا در مواقعی که با مشکلات مواجه می‌شوند، بهتر به آن ها پاسخ دهند. مهارت مدیریت خشم و استرس: آموزش مهارت‌های مدیریت خشم و استرس مانند تمرینات تنفسی، مدیتیشن، و مهارت‌های تمرکز می‌تواند به کودکان کم توجه کمک کند تا در مواقعی که با فشارهای اجتماعی مواجه می‌شوند، بهتر با آنها کنار بیایند. ✳️ بازی درمانی بازی درمانی یک روش موثر برای کاردرمانی کودکان کم توجه است. این روش از فعالیت‌ها و بازی‌هایی که به طور خلاقانه طراحی شده‌اند برای تقویت مهارت‌های ارتباطی، توجه، تمرکز، و مدیریت خشم استفاده می‌کند. بازی‌هایی که نیاز به تفکر، حل مسئله، و تمرکز دارند می‌توانند مهارت‌های کودک در این زمینه را تقویت کنند. همچنین بازی‌هایی که نیاز به همکاری، ارتباط، و تعامل اجتماعی دارند می‌توانند به کودک کم توجه کمک کنند تا مهارت‌های اجتماعی خود را بهبود بخشد. این بازی‌ها باید با توجه به نیازها و سطح توجه کودکان طراحی و اجرا شوند، و همچنین نیازمند همکاری والدین و متخصصان می‌باشند تا به نحوه مناسبی اجرا شوند و به نتایج مطلوب دست یابند. دانستیم که…. اهداف در ابتدای فرآیند کاردرمانی و میزان دستیابی به آن‌ها ارزیابی و بررسی می‌گردد. نتیجه کاردرمانی کودکان کم توجه بسیار مهم است و نشان‌دهنده پیشرفت و تحولاتی است که کودک در طی فرآیند درمانی تجربه کرده است.

کاردرمانی در افسردگی کودکان

کاردرمانی در افسردگی کودکان و تاثیرات آن

آیا کاردرمانی می تواند برای افسردگی کودکان اثربخش باشد؟ آیا درمان افسردگی کودکان با بازی امکان پذیر است؟ علائم و نشانه های افسردگی در کودکان چیست؟  قبل از پاسخ به سوالات فوق باید اشاره کنیم که افسردگی یکی از اختلالات شایع روانی است که متاسفانه در جوامع امروزی افراد بسیاری به آن مبتلا هستند. اما بهتر است بدانید که کودکان و نوجوانان نیز مانند بزرگسالان دچار بیماری روانی از جمله افسردگی می شوند. توجه داشته باشید که افسردگی در دوران کودکی با احساس ناراحتی و بدخلقی کودکان متفاوت است و این بیماری می تواند زندگی اجتماعی و خانوادگی کودک را دچار اختلال کند. علائم افسردگی کودکان چیست؟ همان طور که اشاره شد، افسردگی درکودکان فقط به این دلیل که کودک غمگین و ناراحت به نظر می رسد نیست. در حقیقت افسردگی یک غم و اندوه پایداری است که در فعالیت‌های اجتماعی، علایق، کارهای مدرسه یا زندگی خانوادگی کودک اختلال ایجاد می کند. اگرچه افسردگی یک بیماری جدی است، اما قابل درمان بوده و به هیچ عنوان نگران کننده نیست از جمله مهم ترین علائم و نشانه های که این اختلال در کودکان به همراه دارد عبارتند از: چه کودکانی در معرض خطر ابتلا به افسردگی هستند؟ پژوهشگران تخمین می زنند که هر ساله بین ۱۴ تا ۲۰ درصد از کودکان به نوعی دچار اختلال روانی، عاطفی یا رفتاری مانند اضطراب، افسردگی، مشکلات رفتاری، اختلال وسواس فکری اجباری (OCD) یا اختلال استرس پس از سانحه (PTSD) می شوند. بروز این اختلالات روانی اغلب دلایل مشخصی دارد که تشخیص زودهنگام آن می تواند به تسریع روند درمان کودک یا نوجوان کمک کند. همان طور که در ابتدای مقاله اشاره شد، همه رفتارهای کودکان ناشی از افسردگی نیست، اما برخی از رفتارها می تواند علائم هشداردهنده تلقی شوند که نیاز به درمان دارند. اگرچه هر کودک ممکن است دچار اختلالات روانی مانند افسردگی شود که از مهم ترین آن ها می توان به موارد زیر اشاره کرد: ۱- درگیر شدن در هر نوع تجربه آسیب زا کودکان می توانند تحت تأثیر تجربیات آسیب زا مانند مداخلات پزشکی، از دست دادن والدین یا خواهر یا برادر، قرار گرفتن در معرض خشونت یا بیماری دردناکی قرار بگیرند که کنترل آن دشوار است. اگر فرزند شما ضربه روحی را تجربه کرده باشد، ممکن است در معرض افسردگی و دیگر اختلالات روانی قرار گیرد. لذا بازی درمانی یا کاردرمانی در پیشگیری از افسردگی کودکان می تواند موثر باشد. ۲- جدا شدن از والدین کودکان ممکن است در جدا شدن از والدین خود برای رفتن به مهد کودک یا مدرسه با مشکل مواجه شوند. این ناراحتی می تواند منجر به اضطراب، استرس و حتی حملات پانیک شود. در حقیقت اضطراب جدایی می تواند منجر به امتناع از مدرسه شود، به طوری که اضطراب کودک بر کل حضور او در مدرسه تأثیر می گذارد. ۳- عدم ارتباط موثر و مشکلات در دوست یابی کودکان ممکن است در ایجاد و حفظ دوستی با مشکل مواجه شوند. برخی از کودکان توانایی ارتباط با افراد جدید را نداشته و از برقراری روابط دوستی خجالت می کشند. این رفتارها ممکن است در طولانی مدت تبدیل به انزوای کامل کودک یا نوجوان شده و در نهایت به افسردگی تبدیل شود. ۴- نوسانات خلقی شدید برخی از کودکان در مواجه با مشکلات یا مسائل جدید که برخلاف میل آن ها است، بسیار پرخاشگر و عصبی می شوند. داشتن احساس خشم، عصبانیت، ترس و … در همه کودکان و نوجوان طبیعی است. اما پایداری آن و انجام رفتارهایی مانند پرتاب کردن وسایل، فریاد زدن، جیغ زدن برای طولانی مدت می تواند کودک را در معرض اختلالات روانی از جمله افسردگی قرار دهد. 👈🏻 بیشتر بخوانید: کاردرمانی در کودکان کم توجه نقش کاردرمانی در افسردگی کودکان و نوجوانان اگرچه روش های درمان افسردگی در کودکان و نوجوانان بایکدیگر متفاوت است، اما تحقیقات و مطالعات علمی نشان از اثربخشی کاردرمانی در افسردگی کودکان دارد. کاردرمانی می تواند منبع مهمی برای حمایت از بیماران مبتلا به افسردگی به ویژه کودکان باشد. نقش یک کاردرمانگر این است که با فعالیت های سرگرمی کننده و بازی به درمان اختلالات روحی و روانی کودک بپردازند. در حقیقت کاردرمانگران می توانند به کودکان مبتلا به افسردگی کمک کنند تا زندگی روزمره خود را از سر گرفته و عزت نفس آن ها را بازگردانند. هنگامی که کودکان احساس نگرانی، ترس و ناراحتی را تجربه می کنند، ممکن است نحوه تعامل یا رفتار آنها و همچنین نحوه یادگیری آنها نیز تغییر کند. اگر کودک این احساسات را به طور مداوم یا با شدت تجربه کند، معمولاً منجر به تشخیص اختلال سلامت روان می شود. رشد بهداشت روانی کودکان به آنها این امکان را می دهد که با دیگران در جامعه، در مدرسه و با خانواده خود به خوبی زندگی کرده و در تعامل باشند. روش های مختلف کاردرمانی در افسردگی کودکان از جمله روش های مختلفی که برای کاردرمانی در افسردگی کودکان استفاده می شود عبارتند از: درمان روان‌شناختی این روش شامل رفتار درمانی، درمان شناختی-رفتاری و درمان معرفتی می شود. درمان افسردگی کودکان با بازی درمان افسردگی کودکان با بازی یک روش موثر است. بازی به عنوان ابزاری غیرتهاجمی و خلاقانه، به کودکان کمک می‌کند تا احساسات خود را بیان و انرژی منفی خود را آزاد کنند. توجه داشته باشید این بازی ها باید مناسب باشند تا به بهبود روحیه آن ها کمک کند. مشاوره خانواده درمان افسردگی کودکان ممکن است شامل مشاوره و پشتیبانی خانواده باشد. در این روش، کاردرمانگر راهکارها و راهبردهایی را برای حمایت از کودک در محیط خانگی پیدا کنند و ارتباط خانوادگی را بهبود بخشند. درمان دارویی در برخی موارد شدید افسردگی کودکان، ممکن است پزشک داروهای ضدافسردگی را تجویز کند. این داروها معمولاً با توجه به وضعیت و نیازهای هر کودک تعیین می‌شوند ولی بایستی حتما هریک از این دارو ها به دستور پزشک باشند. روش‌های ترکیبی در برخی موارد، کاردرمانگر ممکن است از ترکیب روش‌های مختلف مانند درمان روان‌شناختی و درمان دارویی استفاده کند. این روش‌ها ممکن است بهبود بیشتری در کودکان با افسردگی حاصل کنند. نکات مهم در کاردرمانی افسردگی کودکان مهم ترین نکاتی که در کاردرمانی افسردگی کودکان باید در نظر گرفت عبارتند از: در هر صورت، هر کودک و مورد افسردگی آن منحصر